Ὅταν ὑπάρχει στά πνευματικά παιδιά πεῖσμα καί ἀσυνεννοησία,
εἶναι δεῖγμα ὅτι κρύβεται ἔπαρση.
Ἄρα, φυγαδεύεται ἡ χάρις καί δέν μένει παρά ἡ προσευχή γιά νά μετανοήσουν.
Εἶναι πόνος γιά τόν πνευματικό πατέρα,
ὅμοιος μ’ αὐτόν τοῦ Χριστοῦ, ὅταν ἔλεγε «Ἱερουσαλήμ, Ἱερουσαλήμ...».
π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
Η κάθε μέρα που έρχεται είναι ένα ακόμα δώρο του Θεού. Τίποτα δεν είναι δεδομένο και τίποτα μόνιμο. Από τη μια στιγμή στην άλλη μπορεί να γίνει τέτοια ανατροπή της πορείας μας, που να νομίζουμε ότι βρισκόμαστε σε άλλη εποχή. Όπως, βέβαια, και η αλλαγή μπορεί να έρθει σταδιακά.
Σημασία έχει το τώρα. Αυτός ο χρόνος, αυτή η μέρα. Ακόμα, οι συνθήκες ζωής, ο τόπος, οι δυσκολίες ή ευχάριστα γεγονότα, άνθρωποι που μας εχθρεύονται και άνθρωποι που μας αγαπούν και συμπαθούν. Όλα έχουν το λόγο τους για το δικό μας καλό, τη δική μας ωριμότητα και ανάπτυξη.
Η «παράθεση» της ζωής μας στο Χριστό, θα διώξει το άγχος και την αγωνία για το αύριο, αφού «τοις αγαπώσι τον Θεόν πάντα συνεργεί εις αγαθόν»(Ρωμ. 8,28).