Ἡ ἔκφραση τοῦ ἐσωτερικοῦ πόνου δέν γίνεται σέ ἀνθρώπους ἐγωκεντρικούς.
Γιατί δέν βρίσκεις ἔδαφος νά ξαποστάσεις.
Εἶναι ἡ καρδιά τους πέτρα, χωρίς λουλούδια καί γι’ αὐτό ἄσχημη.
Ποιός θέλει νά τούς πλησιάσει;
Κι ἄς εἶναι «κοινωνικοί», μέ τραπέζια καί χαμόγελα...
π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
Κάποια στιγμή μπορεί να βρεθούμε στον πειρασμό της εξουσίας
ή στον πειρασμό της καταδυναστείας από την εξουσία.
Τον πρώτο πειρασμό ο Χριστός τον νίκησε με το να μην τον αποδεκτεί,
αλλά να αντισταθεί με δυναμισμό στο διάβολο λέγοντάς του
«ύπαγε οπίσω μου σατανά» και να διακονήσει με τη θυσία Του
αντί να εξουσιάσει τον κόσμο ζητώντας τη θυσία του.
Στο δεύτερο πειρασμό ο Χριστός δεν αντιστάθηκε με κοσμικά μέσα,
όπως του ζήτησαν οι Ιουδαίοι να κάνει με το να γίνει βασιλιάς τους
για να διώξει τους Ρωμαίους.
Η δύναμή Του βρισκόταν στο Σταυρό Του,
γι’ αυτό και στην Ανάστασή Του.
