Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου
Η ελεημοσύνη είναι σπουδαιότερο πράγμα από το να ανασταίνει κανείς νεκρούς. Γιατί είναι πολύ πιο σπουδαίο να δώσεις τροφή στον πεινασμένο Χριστό από το να αναστήσεις νεκρούς στο όνομα του Χριστού. Στην πρώτη περίπτωση εσύ ευεργετείς το Χριστό, στη δεύτερη ο Χριστός εσένα. Και αμείβεται κανείς όταν ευεργετεί και όχι όταν τον ευεργετούν. Στην περίπτωση αυτή, αν δηλαδή κάνεις θαύματα, εσύ οφείλεις στο Θεό, ενώ στην περίπτωση της ελεημοσύνης σου οφείλει ο Θεός.
Ελεημοσύνη είναι όταν την κάνεις με προθυμία, όταν την κάνεις με γενναιοδωρία, όταν δεν νομίζεις πως δίνεις αλλά πως παίρνεις, όταν την κάνεις σαν να σε ευεργετούν, σαν να κερδίζεις, σαν να μη χάνεις. Γιατί, αν νομίζεις το αντίθετο, δεν είναι ελεημοσύνη. Εκείνος που ελεεί άλλον, πρέπει να χαίρεται, όχι να δυσανασχετεί.
Γιατί πώς δεν είναι παράλογο αν, ενώ ανακουφίζεις τη λύπη του άλλου, λυπάσαι εσύ; Δεν την αφήνεις την ενέργειά σου έτσι να είναι ελεημοσύνη. Γιατί, αν στενοχωριέσαι που ανακούφισες τη στενοχώρια του άλλου, δίνεις δείγμα μεγάλης σκληρότητας και απανθρωπιάς· Προτιμότερο είναι να μην τον ανακουφίζεις παρά να τον ανακουφίζεις έτσι.
Γιατί τέλος πάντων στενοχωριέσαι, άνθρωπε; μήπως λιγοστέψει το χρυσάφι σου; Επιτέλους, αν έχεις αυτή τη γνώμη, μην δίνεις. Αν δεν πιστεύεις πως σου γίνονται πολλαπλάσια στον ουρανόν, μην προσφέρεις. Αλλά ζητάς εδώ την ανταπόδοση. Γιατί; Άφησε την ελεημοσύνη να είναι ελεημοσύνη και όχι εμπορία.
