π. Ευέλθοντος Χαραλάμπους
Το έτος 326 η Αγία Ελένη πήγε στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους και να ευχαριστήσει το Θεό για τους θριάμβους του γιού της Μ. Κωνσταντίνου. Ταυτόχρονα, να αρχίσει έρευνες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού. Επάνω στον Γολγοθά υπήρχε ειδωλολατρικός ναός της θεάς Αφροδίτης, τον οποίο γκρέμισε και άρχισε τις ανασκαφές.
Σε κάποιο σημείο βρέθηκαν τρεις σταυροί. Η συγκίνηση υπήρξε μεγάλη, αλλά ποιος από τους τρεις ήταν του Κυρίου; Τότε ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος με αρκετούς ιερείς, αφού έκαναν δέηση, άγγιξε στους σταυρούς το σώμα μίας ευσεβεστάτης κυρίας που είχε πεθάνει. Όταν ήλθε η σειρά και άγγιξε τον τρίτο σταυρό, που ήταν του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε.
Η είδηση διαδόθηκε σαν αστραπή σε όλα τα μέρη της Ιερουσαλήμ. Πλήθη πιστών άρχισαν να συρρέουν για να αγγίξουν το Τίμιο Ξύλο. Επειδή όμως συνέβησαν πολλά δυστυχήματα από το συνωστισμό, ύψωσαν τον Τίμιο Σταυρό μέσα στο ναό σε μέρος υψηλό, για να μπορέσουν να τον δουν και να τον προσκυνήσουν όλοι.
Αυτή, λοιπόν, την ύψωση καθιέρωσαν οι Άγιοι Πατέρες να γιορτάζουμε στις 14 Σεπτεμβρίου, για να μπορέσουμε κι εμείς να υψώσουμε μέσα στις ψυχές μας το Σταυρό του Κυρίου μας, που αποτελεί το κατ΄ εξοχήν όπλο κατά του διαβόλου. Η μέρα έχει καθιερωθεί αυστηρή αλάδωτη νηστεία για την Εκκλησία μας, εκτός αν συμπέσει Κυριακή ή Σάββατο. Τότε καταλύεται λάδι.
Η Εκκλησία μας λοιπόν υψώνει τον τίμιο Σταυρό για να προβάλει το πιο ισχυρό όπλο. Που το τρέμουν ακόμη και οι δαίμονες. Που κονιορτοποιεί, όταν τον κάνουμε με πίστη, όλες τις επιβουλές του διαβόλου σε βάρος μας.
Είναι μεγάλο το προνόμιο που έχουμε να κάνουμε το Σταυρό μας. Γιατί πάνω σ’ αυτόν δοξάστηκε ο Θεός μας. Με το σταυρικό του θάνατο νίκησε ο Χριστός το θάνατο, καταπάτησε τον άδη, διέλυσε το κράτος του διαβόλου, μας συμφιλίωσε με το Θεό, μας χάρισε την αθανασία.
Έκτοτε ο Σταυρός είναι το τιμημένο σύμβολο της Εκκλησίας, το ακατανίκητο όπλο κάθε χριστιανού, το καύχημα κάθε πιστού. Που μπορούμε να τον κάνουμε σε κάθε ώρα και στιγμή ζητώντας βοήθεια και προστασία και για δοξολογία του Θεού.
Κάνουμε το Σταυρό μας με τα τρία δάκτυλα ενωμένα, εις τύπον της Αγίας Τριάδος. Αρχίζουμε από το μέτωπο δηλώνοντας την κατοίκηση του Θεού στους ουρανούς. Μετά αγγίζουμε την κοιλιά μας, σε ανάμνηση της καθόδου στον άδη του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος. Έπειτα ερχόμαστε στα δεξιά μας, γιατί ο Χριστός μετά την Ανάσταση κάθησε στα δεξιά του Πατρός. Τέλος σφραγίζουμε στα αριστερά την καρδιά μας, για να εκδιώξουμε από εκεί τον διάβολο.
Ιδιαίτερα κάνουμε τον Σταυρό μας στο χώρο του ναού. Στην είσοδο, όταν μπαίνουμε στο ναό. Στεκόμαστε και με ευλάβεια κάνουμε τον Σταυρό μας. Είναι σαν να ζητάμε την άδεια από τον Εσταυρωμένο να εισέλθουμε στον οίκο του. Κάνουμε τον Σταυρό μας μπροστά στο εικόνισμα, πριν προσκυνήσουμε. Κάνουμε ακόμη το Σταυρό μας στη διάρκεια της Ακολουθίας όταν ακούμε το όνομα του Θεού, της Παναγίας, κάποιου Αγίου...
Αλλά και στο σπίτι μας δεν παραλείπουμε να κάνουμε τον Σταυρό μας. Την ώρα της προσευχής, πριν αρχίσουμε κάποια εργασία, πριν και μετά το φαγητό, μόλις ξυπνήσουμε, πριν κοιμηθούμε...
Ο Μωυσής με το σημείο του Σταυρού γλύκανε τα πικρά ύδατα της ερήμου. Ο Προφήτης Ηλίας με το σημείο του Σταυρού ανάστησε το παιδί της χήρας. Οι Άγιοι με τον Σταυρό μαστίγωσαν τους δαίμονες. Κι εμείς με τον Σταυρό μπορούμε να αγιάζουμε τα σώματα και τη ζωή μας.
