Ιερομ. Νεκταρίου Κουτλουμουσιανού
Ἔχουμε δικαίωμα νά κρίνουμε τόν ἀδελφό καί νά τόν στέλνουμε στήν κόλαση; Με ποιό δικαίωμα ἐμεῖς κατακρίνουμε τόν ἄλλον καί τόν στέλνουμε στόν διάβολο καί τοῦ λέμε: «Πάρ’ τον. Εἶναι δικός σου, γιατί ἐμένα δέν μοῦ ἀρέσει, γιατί ἐμένα δέν μοῦ γεμίζει τό μάτι, γιατί ἐγώ εἶμαι κακός μές στήν ψυχή μου, δέν ἔχω ἀγάπη, δέν ἔχω συμπόνοια, δεν ἔχω φιλανθρωπία, δέν ἔχω φιλαλληλία, δεν ἔχω τίποτα τό ὁποῖο νά περικλείει καί την παραμικρή, τήν ἐλάχιστη ἀγάπη».
Ὁ Κύριός μας ὅμως, ὁ Θεός τῆς ἀγάπης εἶναι κυρίως… Καί δέν μᾶς εἶπε νά καταδικάζουμε τους πταίοντας ἀδελφούς μας, γιατί αὔριο θά πέσουμε κι ἐμεῖς στήν ἴδια κατάσταση.
