π. Φιλοθέου Φάρου
Ἡ ἀγάπη εἶναι ἀνθρωπίνως ἀδύνατη – ἀγάπη εἶναι ὁ Θεός, ἑπομένως ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά τή βιώσει μόνο μετέχοντας στή χάρη Του. Ἀλλιῶς εἶναι ἀνέφικτο, γιατί πρέπει νά προσφέρεσαι στόν ἄλλον χωρίς ἀντάλλαγμα, νά τόν δέχεσαι χωρίς προϋποθέσεις καί ὅρους, καί νά τόν ἀγαπᾶς ἀκόμα κι ἄν δέν εἶναι ἀξιαγάπητος. Ἀγάπη εἶναι νά δίνεις χωρίς νά παίρνεις τίποτα.
Ὅταν ἀγαπήσεις, βέβαια, θά ἀγαπηθεῖς, ἀλλά μόνο ἐφόσον δέν ἦταν ἀρχική προϋπόθεσή σου - ἀνταπόκριση ὑπάρχει ἐφόσον δέν τήν προσμένουμε.
Ὅλα αὐτά πού λέμε, βέβαια, εἶναι ἐκλογικεύσεις, τό πραγματικό βίωμα δέν μπαίνει στά λόγια καί δέν περιγράφεται.
Κάποιος πού εἶναι κοντά στόν Θεό ἔχει τή δυνατότητα τῆς ἀγάπης, διότι διατηρεῖ κοινωνία μέ τόν Θεό, τήν πηγή της.
