Μητροπολίτη Σιγκαπούρης Κωνσταντίνου
Τό Πάσχα εἶναι αὐτό πού θέλει, ἀντέχει καί λαχταράει ὁ καθένας μας. Ὅ,τι κρύβει στήν καρδιά του. Ὅ,τι ποθεῖ. Γιά κάποιους τό Πάσχα εἶναι τό χορταστικό πλούσιο γεῦμα, γιά ἄλλους τό ἀντάμωμα μέ οἰκογένεια καί φίλους, γιά ὁρισμένους μιά ἁπλῆ, συνηθισμένη Κυριακή πού τόν ἐνοχλοῦν οἱ γείτονες πού γιορτάζουν. Ὑπάρχουν καί αὐτοί πού ἡ Ἀνάσταση θά εἶναι ὁρόσημο γιά τή ζωή τους. Μπορεῖ νά τούς ἀλλάξει τόν τρόπο σκέψης. Νά τούς ἀνοίξει τήν καρδιά πού ἔμαθε νά παραμένει κλειστή, ἀφοῦ «μπούχτισε» στό ἄδικο καί στήν παραφροσύνη τῆς καθημερινότητάς μας. Καί αὐτό δέν ἔχει νά κάνει μέ τόν τόπο πού διαμένεις.
Εἶναι δύσκολο νά ἀνέβεις τόν Γολγοθᾶ. Μέχρι καί ὁ Χριστός τό ξέρει αὐτό. Ὅλοι κουβαλᾶμε ἕναν σταυρό. Ἐκεῖνος κουβάλησε καί τούς δικούς μας. Ὅταν ὅμως καταφέρεις καί ἀνέβεις, ἕνα εἶναι σίγουρο. Ἔχεις τήν καλύτερη θέα. Ἀπό ἐκεῖ βλέπεις κατ' εὐθεῖαν τήν ψυχή σου. Μπορεῖς ἀπό ἐκεῖ νά γιατρεύεις ὅλες τίς πληγές, τίς ἀδικίες καί κάθε πόνο. Ἡ θέα αὐτή δίνει χαρά καί ἀγαλλίαση.
Ἡ «Ἀνάσταση» εἶναι δύσκολη ἐπιλογή. Δέν ἀντέχουμε νά ἀλλάξουμε. Περισσότερο ἀπό φόβο παρά ἀπό ἀδυναμία. Δέν μᾶς ἔχουν μάθει νά ἀντιμετωπίζουμε τό κακό μέ καλοσύνη. Καί ὅταν κάτι δέν τό ξέρεις, λογικό εἶναι νά σοῦ φαίνεται δύσκολο καί ἀκατόρθωτο. Δέν ἰσχύει ὅμως αὐτό. Τά πράγματα εἶναι πιό ἁπλᾶ ἀπ’ ὅ,τι νομίζουμε. Ὁ Χριστός ἀναστήθηκε καί δέν διαφήμισε τήν πράξη του αὐτή. Θά μποροῦσε νά γίνει μέ τρόπο. Ὄχι ὅμως. Ἐπέλεξε «ἁπλᾶ καί ἤρεμα». Ἔτσι ὅπως ξεκινοῦν οἱ μεγάλες ἀλλαγές καί ἐπαναστάσεις. «Ἁπλᾶ καί ἤρεμα». Σχεδόν χωρίς νά τό καταλάβεις. Ἀπό ἕνα ἄδειο Τάφο. Ἀπό τό ἀπόλυτο σκοτάδι στό ἀπόλυτο Φῶς.
