Χωρεπισκόπου Ἀμαθοῦντος Νικολάου
Δέν μπορεῖ ἡ σχέση μας μέ τό Θεό νά εἶναι πρόσκαιρη, συμφεροντολογική, ἰδιοτελής καί ἐμπορική, δηλαδή σχέση τοῦ «δοῦναι καί λαβεῖν», ἀλλά σταθερή καί δυνατή, ἀνεξαρτήτως ἐξωτερικῶν παραγόντων. Ὅπως ὁ Θεός ἐπιτρέψει, ὄχι γιά τό πρόσκαιρό μας συμφέρον, ἀλλά γιά τό αἰώνιο καί πνευματικό, πρέπει νά εἴμαστε ἕτοιμοι νά τό δεχτοῦμε. Προσευχόμαστε ὅπως ὁ ἴδιος μᾶς δίδαξε μέ τό παράδειγμά Του στή Γεθσημανή «εἰ δυνατόν παρελθέτω τό ποτήριον τοῦτο ἀπ’ ἐμοῦ», ἀλλά εἴμαστε ἕτοιμοι νά δεχθοῦμε τό Πανάγιο θέλημά Του, ὅπως ὁ ἴδιος καί πάλι μᾶς ὑπέδειξε: «Πλήν οὐχ ὡς ἐγώ θέλω ἀλλ’ ὡς Σύ Πάτερ, γενηθήτω τό θέλημά Σου». Αὐτό πού καθημερινά λέμε καί στή Κυριακή Προσευχή, τό Πάτερ ἡμῶν. Ὁ πνευματικός ἄνθρωπος εἶναι αὐτός ὁ ὁποῖος ξέρει νά ἀξιοποιεῖ, «ὡς καλός οἰκονόμος», τίς συνθῆκες καί τά δεδομένα τῆς ζωῆς του καί νά ὠφελεῖται πνευματικά ἀπό αὐτά, καί ὅπως ἔλεγε καί ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης «καί ἀπό τό πικρό νά βγάλει γλυκύ».
Πρέπει νά ἔχουμε ὑπόψιν μας αὐτό πού λένε καί οἱ Πατέρες μας ὅτι δηλαδή τίποτε δέν θά συμβεῖ περισσότερο καί τίποτε λιγότερο ἀπό αὐτό πού ὁ Θεός θά ἐπιτρέψει. Ὁ Χριστός ὁ ἴδιος, ὁ ὁποῖος συμβούλευε τότε στή Γεθσημανή τούς τρεῖς μαθητές του, συμβουλεύει καί ἐμᾶς σήμερα. «Γρηγορεῖτε καί προσεύχεσθε γιά νά μήν πέσετε σέ πειρασμό». Ὁ Χριστιανός πρέπει νά εἶναι πάντοτε σέ ἐγρήγορση καί ἑτοιμότητα, ἀναμένοντας ὅπως ὁ καλός καί φρόνιμος δοῦλος, πότε θά ἔλθει ὁ Κύριός του. Ἀκόμη, ἐν καιρῷ ἐσωτερικῆς καί ἐξωτερικῆς εἰρήνης καί ἡσυχίας, πρέπει νά ἑτοιμάζει τόν ἑαυτό του μέ ἀγῶνες πνευματικούς, γιά νά ἔχει μέσα του «πνευματικά ἀντισώματα», ὥστε ὅταν ἔλθουν οἱ μεγάλοι πειρασμοί, νά ἔχει δυνάμεις νά ἀντισταθεῖ καί ὑπομονή νά ἀντέξει, καί νά μήν χάσει τήν πίστη του, ὅπως προειδοποίησε ὁ Χριστός στό Πέτρο, γιά νά μήν προδώσει τό Κύριό του καί τόν ἀρνηθεῖ.
