Γεωργίας Ἀγαθοκλέους
«Εἰ γάρ πιστεύουμε ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανε καί ἀνέστη,
οὕτω καί ὁ Θεός τούς κοιμηθέντας διά τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σύν αὐτῷ». (Α΄ Θεσ. 5,14)
Αὐτό τό χέρι πού γράφει
μιά στιγμή θά μείνει ἀκίνητο.
Αὐτά τά πόδια μιά μέρα
Θά ’ναι κάτι σάν ξένο, μακριά ἀπό μένα.
Οἱ σάρκες θά γίνουνε χῶμα
σέ κάποια ὀστεοθήκη τά ὑπόλοιπα.
Κι ἐσύ, ἀγάπη μου,
πῶς θά χωρίσουμε;
Στά δύο μας χέρια πού ἔσμιξαν μιά γιά πάντα
ὁ θάνατος πῶς θά βάλει τό παγωμένο χέρι του;
Μή φοβᾶσαι ἀγάπη μου.
Ἐν ὀνόματι τῆς ἀγάπης ὑπογράφω.
Ἡ ἀνατριχίλα τοῦ θανάτου
θά γίνει λεπτή αὔρα ζωῆς.
Στήν ἠχώ τῶν σαλπίγγων τῆς παλιγγενεσίας
«’Εγερθήσονται οἱ νεκροί».
