π. Ηλία Κουτραφούρη
Είσαι στοργικός
πατέρας
εσύ
για όλους
μα πιο πολύ
για όσους
νιώθουν
ορφανοί.
Τους μόνους
τους απελπισμένους
τους αποτυχημένους
τους τελειωμένους
τους πεταγμένους
στους δρόμους
τους αστέγους
τους αισθητούς
και τους νοητούς
που δεν έχουν πού
σε ποιο όνειρο δηλαδή
σε ποια ελπίδα
να κλίνουν την κεφαλή
του κορμιού και της ψυχής.
Γι’ αυτό μη σταματάς
να τριγυρνάς
στις γειτονιές
στα πάρκα
στα σχολειά
στα σοκάκια προπαντός
τα σκοτεινά και κακόφημα...
Μη σταματάς
να μας ξαφνιάζεις
με τα θαύματα
τα λόγια, το ψαλτήρι και τη χάρη σου...
Μη σταματάς, παππούλη Άγιε,
να αγκαλιάζεις
καθένα των μικρών τούτων
και τον σύμπαντα κόσμο
με τη δική σου αγκαλιά
την ευρύχωρη
τη γλυκιά και μεγάλη.
Σε αγαπάμε πολύ. Σύ πάντα οιδας με τη χάρη. Συ ότι φιλούμεν σε γινώσκεις.
