π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
«Υπεραγία Θεοτόκε, εσύ που είσαι «των θλιβομένων η χαρά» και «χριστιανών η προστάτις», δέξου την ταπεινή δέησή μας, αφού «μετέστης προς την Ζωήν, Μήτηρ υπάρχουσα της Ζωής» και έχεις πια παρρησία προς τον Υιό σου και Θεό μας.
Σε παρακαλούμε, τη μόνη γέφυρα και κλίμακα, την όντως Ελεούσα και Παραμυθία:
Για τον κόσμο που ταλαιπωρείται με τους πολέμους, την πείνα, τη βία, την ανισότητα, τους διαχωρισμούς και τις ποικίλες άλλες αποτυχίες μας που πληγώνουν όχι μόνο τις ζωές, τις οικογένειες και τις κοινωνίες μας αλλά και το φυσικό περιβάλλον.
Για τους φυλακισμένους,
τους αιχμαλώτους,
τους αρρώστους,
τους ταλαιπωρημένους,
τους πενθούντας,
τους ανέργους,
τους απελπισμένους,
όσους δοκιμαζόμαστε με κάθε τρόπο και χρειαζόμαστε εσένα για να νιώσουμε γιατί αξίζει να ζούμε.
Ως Οδηγήτρια δείξε μας την Αλήθεια που ελευθερώνει
και ως Χώρα του Αχωρήτου οδήγησέ μας στην Χώρα των Ζώντων, στη Βασιλεία του Υιού σου, που προσδοκούμε με τις δικές σου πρεσβείες να ζήσουμε με όλους τους απ’ αιώνων αγίους. Αμήν!».
