Ἡ καταπάτηση τῆς προσωπικότητας τοῦ κάθε ἀνθρώπου
κι ἀκόμα πιό πολύ τοῦ κληρικοῦ - πού εἶναι πατέρας -
γιά νά δικαιωθεῖ ἡ «καλή φήμη» και τό «καλό ὄνομα»
αὐτοῦ /ῶν πού ἔχουν τήν ἐξουσία στά χέρια τους,
δέν ἀποτελεῖ μέγιστη ἁμαρτία;
Δέν σπρώχνει νέους ἀνθρώπους πού δέν ἔχουν πείρα, πρός τήν ἀθεΐα;
