π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
Η σιωπή, όταν τα γεγονότα ή η καχυποψία εμποδίζουν την έκφραση της διαφωνίας ή του πόνου, δεν είναι η ενδεδειγμένη συμπεριφορά. Μπορεί, βέβαια, αρχικά να είναι αναγκαία για να μην φτάσουμε σε ακραίες συμπεριφορές ή, ίσως, για διαχείριση των συναισθημάτων. Η μακρά συνέχιση εμποδίζει την ενότητα των καρδιών και ενθαρρύνει την εδραίωση των απόψεων που διχάζουν.
Είναι και η άλλη σιωπή: αυτή που χρειάζεται όταν αρχίσει ο διάλογος. Να σιωπήσεις, για να εκφράσει ο άλλος τα όσα χρονίζουν μέσα του για πολύ καιρό, είναι ως να γίνεται, από μόνο του, μέσο θεραπείας.
Η εξήγηση γιατί ενήργησες με τον τρόπο που έκανε τον άλλον να απομακρυνθεί, είναι αναγκαία. Όπως και το αληθινό «συγγνώμη» που ξεκινά μια νέα σχέση.
