Κείμενα Ορθόδοξης Θεολογίας

Ἑρμηνεία τῆς εὐχῆς τοῦ ἁγίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου Γ΄μέρος
Ἑρμηνεία τῆς εὐχῆς τοῦ ἁγίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου Β΄μέρος
Ἑρμηνεία τῆς εὐχῆς τοῦ ἁγίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου Α΄μέρος
Ο αγώνας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής
Ορθοδοξία και Ρωμαιοκαθολικοί
Η ταπεινή Βασίλισσα
Μεγάλη Σαρακοστή: Νηστεία και αυτοπεριορισμός
«Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρία»
Τι σημαίνει συγχωρώ
Σκέπασε για να σκεπαστείς
Το μυστήριο της ταφής
Τι είναι μετάνοια;
Ο άγιος άσωτος και ο εύσπλαχνος πατέρας
Το αληθινό θαύμα
«Φαρισαίου φύγωμεν υψηγορίαν»
Η αποβολή της ευθύνης
Όλα τα δάκρυα δεν είναι καθαρά. Υπάρχουν και θολά...
Σκοπός της θρησκευτικής ανάπτυξης
Το μήνυμα του Ευαγγελίου
Η αγάπη του Θεού και η ελευθερία του ανθρώπου
«Μη μέτρει σεαυτόν εν παντί έργω σου»
Ο έρωτας ως κίνητρο για ν’ αγαπήσουμε τον Θεό
Η έννοια του χρόνου μέσα στην Εκκλησία
Ο χρόνος και ο κόσμος της φθοράς
«Χριστός ενηνθρώπησε, ίνα ημείς θεοποιηθώμεν»
Περιμένοντας τα Χριστούγεννα
Τι θέλουμε αληθινά από το Χριστό;
Η κατάργηση του θανάτου
Τα δώρα του Θεού
Η εκκλησία ως παράδεισος
Η αληθινή αγάπη
Το νόημα του θανάτου
Προσευχή: Μια σχέση μεταξύ δύο προσώπων
Ο θάνατος ως ζωή
Η αγιότητά μας
Εκτροχιασμός της οικογένειας (Β΄μέρος)
Εκτροχιασμός της οικογένειας (Α΄μέρος)
Πώς να αποδείξω το Θεό;
Τα δώρα του Θεού
Η σημασία του πόνου
Πίσω από τον έρωτα
Εμπειρία του ζώντος Θεού
Η ευλογία του σταυρού μας
Τα δώρα του Θεού
Από το γαμήλιο γλεντοκόπι, στο μεθύσι τ' ουρανού
Ο πλανήτης αργοπεθαίνει
Ο θάνατος σαν νίκη
Οι ψεύτικοι και οι αληθινοί χαρισματούχοι
Του Πρωτοπρεσβύτερου Αλεξάνδρου Schmemann

Το ανέσπερο φως

Επισκόπου Κάλλιστου Ware
Μητροπολίτη Σάμου Ευσέβιου
Αρχιμ. Βασιλείου Γοντικάκη
Αρχιμ. Βασιλείου Γοντικάκη
Aλέξανδρου Kαλόμοιρου
Μητροπολίτη Antony του Σουρόζ
Eπίσκοπου Kάλλιστου Ware
Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου

Η αγωγή των νέων σήμερα

Τα κοιμητήρια

Το ανέσπερο φως

Ἀπελπισμοῦ ἀνάσχεσις

Παρά ταύτα: Χριστός ανέστη!

Υπήκοος μέχρι θανάτου

Ἡ δυναμική τοῦ Σταυροῦ

Ὁ ἐμὸς ἔρως ἐσταύρωται, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν ἐμοῖ πῦρ φιλόϋλον

Μητροπολίτη Λεμεσοῦ Γέροντα Ἀθανασίου

 

 

Κάτω από το Σταυρό του Κυρίου

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

Ο άνθρωπος είναι ένα μεγάλο μυστήριο. Σήμερα βροντοφωνάζει “ωσαννά” και μετά από λίγο “σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν”.

Τραγικό πρόσωπο ο άνθρωπος. Προτιμά το ψέμα από την αλήθεια, σαρκάζει τον δημιουργό του, αγνωμονεί, υποδουλώνεται στα πάθη του. Ο άνθρωπος πνιγμένος στα προβλήματα, τις δραστηριότητες και τις πολλές σκέψεις δεν συγκινείται ούτε ενώπιον του σταυρού. Στη θέση του Θεού έχει τοποθετήσει την ηδονή, την επικράτηση, την κυριαρχία. Είναι τέλεια ελεύθερος ο άνθρωπος να δεχθεί ή να απορρίψει ό,τι θέλει.

Για μια ακόμη φορά εισερχόμεθα στη Μεγάλη Εβδομάδα. Ας μην εξαντλήσουμε τα “θρησκευτικά μας καθήκοντα” ανάβοντας ένα κερί ή περνώντας από μια εκκλησία. Ας σταθούμε λίγο στη σκιά του σταυρού. Μη σαν τους Ιουδαίους σκανδαλισθούμε από τον Σταυρωμένο ή μη κι εμείς, σαν τους ειδωλολάτρες, τον θεωρήσουμε μωρία. Πρέπει να περάσουμε οπωσδήποτε από τη Μεγάλη Παρασκευή, για να πάμε στη λαμπροφόρα Κυριακή του Πάσχα. Δεν υπάρχει ποτέ ανάσταση, αν δεν προηγηθεί σταυρός. Δεν μπορούμε να πάμε κατευθείαν στο Πάσχα. Και μη λησμονάμε ότι σύμβολο του χριστιανισμού είναι ο σταυρός. Ενώπιόν του ας γίνουμε όλοι πιο σώφρονες, συνετοί, σοβαροί, σεμνοί και ταπεινοί.

Ο σταυρός μειώνει την ένταση των φωνών. Διδάσκει την αγία υπομονή και την οσία σιωπή.

Subscribe to Email