• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Συλλογή Αποφθεγμάτων

Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.



Εγγραφείτε στο Newslette

Όνομα:
Email:

Τοποθεσία

Τελευταίες αναρτήσεις:

1. ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΚΦΡΑΣΗ: Τεύχος 167, Νοεμβριος - Δεκέμβριος 2017

2. ΚΕΙΜΕΝΑ π. ΑΝΔΡΕΑ: Θέα μέσα από την ομίχλη ή το φως

3. ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΩΝ: Από τις Διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

4. ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ ΙΕΡΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ: Παναής ο εκ Λύσης - μαρτυρία και μαρτυρίες

5. ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ: Ο νους του ανθρώπου

6. ΚΕΙΜΕΝΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ: Προετοιμασία για τα Χριστούγεννα

7. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ: Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2017 - Ι΄ Λουκά 

8. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ: Ουκ ην τόπος

 

 

Ελληνική επανάσταση: η θυελλώδης εξόρμηση προς το Φως!

Β΄μέρος

Δρος Γεωργίου Α. Ξενή, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Κύπρου

Η επισκόπηση που προηγήθηκε κατέδειξε ότι δύο είναι οι δυνάμεις που μας κράτησαν ενωμένους τόσο στην τουρκοκρατία όσο και στην επαναστατική περίοδο: η χριστιανική μας πίστη και η ελληνική μας συνείδηση. Η πολιτική συνεργασία από την άλλη στάθηκε ανέφικτη. Πόσο δίκαιο πράγματι είχε ο μεγάλος πατέρας της ιστορίας Ηρόδοτος, όταν, αιώνες πριν, όριζε το ελληνικό έθνος ως οντότητα στηριζόμενη στο όμαιμον, ομόγλωσσον και ομόθρησκον και δεν περιλάμβανε την πολιτική συνεργασία ανάμεσα στα συνεκτικά στοιχεία!

Ας σεβαστούμε την ιερότητα της ιστορικής τούτης στιγμής! Να τιμήσουμε τους ήρωές μας με πράξεις και όχι λόγια. Και αυτό γίνεται με δύο τρόπους: αναπληρώνοντας τις ελλείψεις τους και αναπαράγοντας τις αρετές τους.

Να αναπληρώσουμε λοιπόν τις ελλείψεις των ηρώων μας … Να βρούμε επιτέλους τον τρόπο να συνεννοηθούμε πολιτικά μεταξύ μας ο ελληνισμός. Πρώτα όμως όλοι να καθαρίσουμε τις ψυχές μας από τις σκιές. Η αυτοκριτική είναι αναγκαία και είναι άθλημα προσωπικής ωριμότητας. Εξάλλου οι καιροί δεν σηκώνουν πια το ‘εσείς φταίτε, όχι εμείς’. Τέτοιες δηλώσεις είναι πια σήμερα τουλάχιστον αποκρουστικές στην θορυβώδικη αυταρέσκειά τους. Επίσης να μην λησμονούμε το του Παύλου ‘«οὐκ ἔστιν δίκαιος ουδὲ εἷς». Ας πλύνουμε λοιπόν όλοι τα χέρια μας και ας τα δώσουμε ο ένας στον άλλο. Στην άκρη οι κομματικοί διαχωρισμοί. Κοινή επιδίωξη η χάραξη ενιαίας πολιτικής γραμμής, που τόσο έλειπε από τους επαναστατημένους.

Από την άλλη να αναπαραγάγομε τις αρετές των ηρώων μας… την φλογερή χριστιανική τους πίστη και την φλογερή ελληνική τους συνείδηση, τα ζώπυρα εκείνα του γένους μας και της ενότητάς του! Ως προς το πρώτο ας ακούσουμε τον θρύλο της Επανάστασης, τον ακαταδάμαστο γέρο του Μοριά, την ψυχή των εξεγερμένων, μεγάλο Θεόδωρο Κολοκοτρώνη να συμβουλεύει τους νέους στην Πνύκα και θα λέγαμε σήμερα στην Κύπρο και τους συντάκτες των νέων αναλυτικών προγραμμάτων: ‘Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να τη στερεώσετε, διότι όταν πιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και ύστερα υπέρ Πατρίδος’!

Αναφορικά με το δεύτερο, την ελληνική μας συνείδηση, ο ρόλος της παιδείας είναι καίριος και εδώ ειδικά στην Κύπρο. Πρέπει να διατρανώσουμε προς πάσαν κατεύθυνση ότι η ταυτότητά μας ως Ελλήνων της Κύπρου δεν είναι σε καμία περίπτωση υπό διαπραγμάτευση. Αρνούμαστε κατηγορηματικά να δεχθούμε τον οποιοδήποτε εξευτελισμό της οντότητάς μας, όπως προωθείται από τους λεγόμενους Νεοκυπρίους, δεν επιτρέπουμε σε κανένα να μας χαρακτηρίζει ως δήθεν, άκουσον άκουσον, ελληνόφωνους Κυπρίους! Πρώτα από όλα, διότι είναι ένα μεγάλο ψέμα και κανένας στοιχειωδώς πεπαιδευμένος δεν δέχεται την απάτη. Να μάθουμε επιτέλους κυπριακή ιστορία! To νησί μας κατοικήθηκε για πρώτη φορά το 10000 π.Χ. και ήταν στραμμένο προς την Ανατολή. Και όμως ο ερχομός των Ελλήνων 8, 5 χιλιετίες αργότερα έχει τη δύναμη να ανατρέψει όλη την προηγούμενη ιστορία της Κύπρου. Με τον δυναμισμό τους οι Έλληνες άποικοι απορροφούν τις προϋπάρχουσες ή τις σύγχρονές τους πληθυσμιακές ομάδες και επιβάλλουν τη δική τους πολιτιστική σφραγίδα στην Κύπρο μονίμως. Στρέφουν το νησί από την Ανατολή προς το Αιγαίο καθιστώντας το έκτοτε ως το έσχατο σημείο του Ελληνισμού. Ο ελληνισμός στην Κύπρο είναι πραγματικότητα εδραιωμένη εδώ και 3500 χρόνια! Φτάνει πια η παραχάραξη!

Οι νεοκυπριακές μωρολογίες θεωρούνται από κάποιους ως δήθεν αναγκαία προϋπόθεση, για να υπάρξει ειρήνευση στο νησί μας ανάμεσα σε Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους. Είναι ανόητο και αυτό. Δεν σημαίνει ότι, για να εξαλείψεις τις συγκρούσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων, πρέπει τις δύο κοινότητες να τις αποχρωματίσεις εθνικά και να τις συγχωνεύσεις σε μια ενιαία οντότητα, τη δήθεν νεοκυπριακή, που να είναι άχρωμη, άοσμη και χλιαρή. Είμαστε άκρως αντίθετοι με τη λογική της εξομοίωσης, πρώτον, διότι είναι ανιστόρητη, δεύτερο, διότι είναι αντίθετη με τη νοοτροπία της ΕΕ περί πολυπολυτισμικότητας και τρίτον, διότι υπάρχει ευκολότερος τρόπος για άρση των προστριβών. Πρέπει η κάθε πλευρά όχι μόνο να διατηρήσει την ιδιαίτερη πολιτιστική της φυσιογνωμία, αλλά και να την αναδείξει. Η ποικιλία πολιτισμών, γλωσσών, θρησκειών, καταγωγής πλουτίζει το νησί μας, δεν το φτωχαίνει. Απλώς θα πρέπει να καλλιεργήσουμε και στις δύο πλευρές κλίμα ανεκτικότητας και σεβασμού προς το διαφορετικό. Το νησί μας μάς χωράει όλους τους νόμιμους κατοίκους του. Για να μπορούμε όμως να συνεχίσουμε να το θεωρούμε σπίτι μας, θα πρέπει να νιώθουμε άνετα και ελεύθερα η κάθε κοινότητα να καλλιεργήσουμε τον εαυτό μας σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητές μας. Και μια ενδεχόμενη λύση του κυπριακού δεν τη θέλουμε, αν δεν διασφαλίζει την εθνική μας ταυτότητα, ούτε οι Τουρκοκύπριοι την θέλουν άλλωστε!

          Μεγάλοι Ελευθερωτές του Ελληνισμού, Κολοκοτρώνη, Μπουμπουλίνα, Μπότσαρη, Καραϊσκάκη και τόσοι άλλοι, οι Έλληνες της Κύπρου μοιραζόμαστε μαζί σας ένα κοινό χαρακτηριστικό. Πριν χρόνια, τα σπλάγχνα της ιδιαίτερής σας πατρίδας τα σπάραζε ο πόνος της οθωμανικής κατοχής. Ασφαλώς βλέπετε τόσα χρόνια μετά, και τα σπλάγχνα της δικής μας ιδιαίτερης πατρίδας, της Κύπρου μας, τα σπαράζει ο ίδιος ακριβώς πόνος. Οι ίδιοι εισβολείς κρύβουν και από μας τον ήλιο με την αδιάκριτη παρουσία τους. Η δημιουργική πνοή του λαού μας, η αγνότητά του, η προσφορά του σε ό, τι είναι ανθρώπινο και αληθινό εμποδίζονται για 40 ολόκληρα χρόνια και δεν αφήνονται να χτίσουν τον πολιτισμό τους πάνω στο βόρειο κομμάτι τούτης της γης που είναι ζυμωμένη με αίμα και είναι αλατισμένη με δάκρυα ως το πιο ακρινό της σημείο. Μεγάλοι ελευθερωτές του ελληνισμού, σας ευχαριστούμε που υπήρξατε αυτό που υπήρξατε:

          Να πάρουμε μια σταγόνα από το αίμα σας

          να καθαρίσουμε το δικό μας!

          Να πάρουμε μια σταγόνα από το αίμα σας

          να μπολιάσουμε το δικό μας!

          Να πάρουμε μια σταγόνα από το αίμα σας

          να βάψουμε το δικό μας

          να μην μπορέσει ποτές να το ξεθωριάσει ο φόβος!

          Να πάρουμε το τελευταίο σας βλέμμα

          να μας κοιτάζει να μην ξεστρατίσουμε

          Να πάρουμε την τελευταία σας εκπνοή

          νάχουμε οξυγόνο να αναπνέουμε

          Χιλιάδες χρόνια!

Μεγάλοι ελευθερωτές του ελληνισμού, σας ευχαριστούμε που υπήρξατε αυτό που υπήρξατε, γιατί δείχνετε σε εμάς, τους ομοιοπαθείς Κυπρίους, με την προσήλωσή σας προς την πίστη και την ελληνικότητα πώς καθίσταται δυνατή η θυελλώδης εξόρμηση προς την ελευθερία και τη δικαίωση, πώς καθίσταται δυνατή η θυελλώδης εξόρμηση προς τον Ήλιο και η θυελλώδης εξόρμηση προς το Φως!