• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Συλλογή Αποφθεγμάτων

Από τη διδασκαλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
•Η συναίσθηση της άγνοιας είναι ένα μεγάλο βήμα προς τη γνώση.



•Τούτο είναι που ανατρέπει όλη την οικουμένη. Η αμέλεια που δείχνουμε για την ανατροφή των παιδιών μας.



•Η μεν απελπισία αυτόν που έπεσε δεν τον αφήνει να σηκωθεί, η δε αμέλεια τον όρθιο καταφέρνει να το γκρεμίσει.


•Η ελπίδα, οδηγεί στη μετάνοια και τη σωτηρία.



•Όταν δυστυχούμε είναι φυσικό να πλησιάζουμε το Θεό. Το σπουδαίο και θαυμαστό είναι να μας διακρίνει ευλάβεια όταν ευτυχούμε.


Από τη διδασκαλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
•Η συναίσθηση της άγνοιας είναι ένα μεγάλο βήμα προς τη γνώση.



•Τούτο είναι που ανατρέπει όλη την οικουμένη. Η αμέλεια που δείχνουμε για την ανατροφή των παιδιών μας.



•Η μεν απελπισία αυτόν που έπεσε δεν τον αφήνει να σηκωθεί, η δε αμέλεια τον όρθιο καταφέρνει να το γκρεμίσει.


•Η ελπίδα, οδηγεί στη μετάνοια και τη σωτηρία.



•Όταν δυστυχούμε είναι φυσικό να πλησιάζουμε το Θεό. Το σπουδαίο και θαυμαστό είναι να μας διακρίνει ευλάβεια όταν ευτυχούμε.


Από τη διδασκαλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
•Η συναίσθηση της άγνοιας είναι ένα μεγάλο βήμα προς τη γνώση.



•Τούτο είναι που ανατρέπει όλη την οικουμένη. Η αμέλεια που δείχνουμε για την ανατροφή των παιδιών μας.



•Η μεν απελπισία αυτόν που έπεσε δεν τον αφήνει να σηκωθεί, η δε αμέλεια τον όρθιο καταφέρνει να το γκρεμίσει.


•Η ελπίδα, οδηγεί στη μετάνοια και τη σωτηρία.



•Όταν δυστυχούμε είναι φυσικό να πλησιάζουμε το Θεό. Το σπουδαίο και θαυμαστό είναι να μας διακρίνει ευλάβεια όταν ευτυχούμε.


Από τη διδασκαλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
•Η συναίσθηση της άγνοιας είναι ένα μεγάλο βήμα προς τη γνώση.



•Τούτο είναι που ανατρέπει όλη την οικουμένη. Η αμέλεια που δείχνουμε για την ανατροφή των παιδιών μας.



•Η μεν απελπισία αυτόν που έπεσε δεν τον αφήνει να σηκωθεί, η δε αμέλεια τον όρθιο καταφέρνει να το γκρεμίσει.


•Η ελπίδα, οδηγεί στη μετάνοια και τη σωτηρία.



•Όταν δυστυχούμε είναι φυσικό να πλησιάζουμε το Θεό. Το σπουδαίο και θαυμαστό είναι να μας διακρίνει ευλάβεια όταν ευτυχούμε.


Από τη διδασκαλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
•Η συναίσθηση της άγνοιας είναι ένα μεγάλο βήμα προς τη γνώση.



•Τούτο είναι που ανατρέπει όλη την οικουμένη. Η αμέλεια που δείχνουμε για την ανατροφή των παιδιών μας.



•Η μεν απελπισία αυτόν που έπεσε δεν τον αφήνει να σηκωθεί, η δε αμέλεια τον όρθιο καταφέρνει να το γκρεμίσει.


•Η ελπίδα, οδηγεί στη μετάνοια και τη σωτηρία.



•Όταν δυστυχούμε είναι φυσικό να πλησιάζουμε το Θεό. Το σπουδαίο και θαυμαστό είναι να μας διακρίνει ευλάβεια όταν ευτυχούμε.


Από τη διδασκαλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
•Η συναίσθηση της άγνοιας είναι ένα μεγάλο βήμα προς τη γνώση.



•Τούτο είναι που ανατρέπει όλη την οικουμένη. Η αμέλεια που δείχνουμε για την ανατροφή των παιδιών μας.



•Η μεν απελπισία αυτόν που έπεσε δεν τον αφήνει να σηκωθεί, η δε αμέλεια τον όρθιο καταφέρνει να το γκρεμίσει.


•Η ελπίδα, οδηγεί στη μετάνοια και τη σωτηρία.



•Όταν δυστυχούμε είναι φυσικό να πλησιάζουμε το Θεό. Το σπουδαίο και θαυμαστό είναι να μας διακρίνει ευλάβεια όταν ευτυχούμε.


Από τη διδασκαλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
•Η συναίσθηση της άγνοιας είναι ένα μεγάλο βήμα προς τη γνώση.



•Τούτο είναι που ανατρέπει όλη την οικουμένη. Η αμέλεια που δείχνουμε για την ανατροφή των παιδιών μας.



•Η μεν απελπισία αυτόν που έπεσε δεν τον αφήνει να σηκωθεί, η δε αμέλεια τον όρθιο καταφέρνει να το γκρεμίσει.


•Η ελπίδα, οδηγεί στη μετάνοια και τη σωτηρία.



•Όταν δυστυχούμε είναι φυσικό να πλησιάζουμε το Θεό. Το σπουδαίο και θαυμαστό είναι να μας διακρίνει ευλάβεια όταν ευτυχούμε.


Από τη διδασκαλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
•Η συναίσθηση της άγνοιας είναι ένα μεγάλο βήμα προς τη γνώση.



•Τούτο είναι που ανατρέπει όλη την οικουμένη. Η αμέλεια που δείχνουμε για την ανατροφή των παιδιών μας.



•Η μεν απελπισία αυτόν που έπεσε δεν τον αφήνει να σηκωθεί, η δε αμέλεια τον όρθιο καταφέρνει να το γκρεμίσει.


•Η ελπίδα, οδηγεί στη μετάνοια και τη σωτηρία.



•Όταν δυστυχούμε είναι φυσικό να πλησιάζουμε το Θεό. Το σπουδαίο και θαυμαστό είναι να μας διακρίνει ευλάβεια όταν ευτυχούμε.



Εγγραφείτε στο Newslette

Όνομα:
Email:

Τοποθεσία

Τελευταίες αναρτήσεις:

1. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ: Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017 - Θ΄ ΛΟΥΚΑ, Ἀβδιού προφήτου,  Βαρλαάμ, Ἡλιοδώρου, Ἀνθίμου μαρτύρων

2. ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ: Συμβουλές σε γονείς

3. ΔΙΑΦΟΡΑ: Η γαλήνη του αγίου Όρους

4. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ: "Να, λοιπόν, τι είναι το κουτσομπολιό" !!!

5. ΚΕΙΜΕΝΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ: Άνευ "λόγου" και αιτίας

6. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ: Ομιλία  την Κυριακή 19 Νοεμβρίου 

7. ΟΜΙΛΙΑ π. ΑΝΔΡΕΑ: Ζωή από την αγάπη (12 λεπτά)

8. ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΩΝ: Από τη διδασκαλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

9. ΚΕΙΜΕΝΑ π. ΑΝΔΡΕΑ: "Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν"


ΤΟΥ ΘΩΜΑ
 
Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου
τοῦ Τροπαιοφόρου
ΚΥΡΙΑΚΗ 23 Ἀπριλίου 2017
 
Η-ψηλάφισις-του-Θωμά1-768x1008
 

 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ (Πράξ. ιβ΄, 1-11)

Κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας. Ἀνεῖλε δὲ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν Ἰωάννου μαχαίρᾳ. Καὶ ἰδὼν ὅτι ἀρεστόν ἐστι τοῖς Ἰουδαίοις, προσέθετο συλλαβεῖν καὶ Πέτρον· ἦσαν δὲ αἱ ἡμέραι τῶν ἀζύμων· ὃν καὶ πιάσας ἔθετο εἰς φυλακήν, παραδοὺς τέσσαρσι τετραδίοις στρατιωτῶν φυλάσσειν αὐτόν, βουλόμενος μετὰ τὸ πάσχα ἀναγαγεῖν αὐτὸν τῷ λαῷ. Ὁ μὲν οὖν Πέτρος ἐτηρεῖτο ἐν τῇ φυλακῇ· προσευχὴ δὲ ἦν ἐκτενῶς γινομένη ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας πρὸς τὸν Θεὸν ὑπὲρ αὐτοῦ. Ὅτε δὲ ἤμελλεν αὐτὸν προάγειν ὁ Ἡρῴδης, τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ ἦν ὁ Πέτρος κοιμώμενος μεταξὺ δύο στρατιωτῶν δεδεμένος ἁλύσεσι δυσί, φύλακές τε πρὸ τῆς θύρας ἐτήρουν τὴν φυλακήν. Καὶ ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου ἐπέστη καὶ φῶς ἔλαμψεν ἐν τῷ οἰκήματι· πατάξας δὲ τὴν πλευρὰν τοῦ Πέτρου ἤγειρεν αὐτὸν λέγων· Ἀνάστα ἐν τάχει· καὶ ἐξέπεσον αὐτοῦ αἱ ἁλύσεις ἐκ τῶν χειρῶν. Εἶπέ τε ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτόν· Περίζωσαι καὶ ὑπόδησαι τὰ σανδάλιά σου. Ἐποίησε δὲ οὕτω· Καὶ λέγει αὐτῷ· Περιβαλοῦ τὸ ἱμάτιόν σου καὶ ἀκολούθει μοι. Καὶ ἐξελθὼν ἠκολούθει αὐτῷ, καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι ἀληθές ἐστι τὸ γινόμενον διὰ τοῦ ἀγγέλου, ἐδόκει δὲ ὅραμα βλέπειν. Διελθόντες δὲ πρώτην φυλακὴν καὶ δευτέραν ἦλθον ἐπὶ τὴν πύλην τὴν σιδηρᾶν τὴν φέρουσαν εἰς τὴν πόλιν, ἥτις αὐτομάτη ἠνοίχθη αὐτοῖς, καὶ ἐξελθόντες προῆλθον ῥύμην μίαν, καὶ εὐθέως ἀπέστη ὁ ἄγγελος ἀπ’ αὐτοῦ. Καὶ ὁ Πέτρος γενόμενος ἐν ἑαυτῷ εἶπε· Νῦν οἶδα ἀληθῶς ὅτι ἐξαπέστειλε Κύριος τὸν ἄγγελον αὐτοῦ καὶ ἐξείλετό με ἐκ χειρὸς Ἡρῴδου καὶ πάσης τῆς προσδοκίας τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων.

 

 

Μετάφραση

Εκείνη τήν ἐποχή, ὁ βασιλιάς Ἡρώδης ἂρχισε τόν διωγμό ἐναντίον μερικῶν μελῶν τῆς ἐκκλησίας. Πρῶτα ἀποκεφἀλισε τόν Ἰάκωβο, τόν ἀδελφό τοῦ Ἰωάννη. Ὃταν εἶδε ὃτι αὐτό ἂρεσε στούς Ἰουδαίους, ἀποφάσισε στή συνέχεια να συλλάβει καί τόν Πέτρο. Αὐτὀ ἒγινε τίς μέρες τοῦ πάσχα. Τον συνέλαβε, λοιπόν, καί τόν ἒριξε στή φυλακή, κι ἒβαλε νά τον φυλᾶνε διαδοχικά τέσσερις ὁμάδες ἀπό τέσσερις στρατιῶτες στήν κάθε μια, σκοπεύοντας νά τόν φέρει σέ δημόσια δίκη μετά τό Πάσχα. Ἐνῶ ὁ Πέτρος ἦταν στή φυλακή, ἡ ἐκκλησία προσευχόταν ἀδιάκοπα στόν Θεό γι’ αὐτόν. Τή νύχτα πού ὁ Ἡρώδης ἐπρόκειτο νά φέρει τόν Πέτρο, ἐκεῖνος κοιμόταν ἀνάμεσα σέ δύο στρατιῶτες, δεμένος μέ δύο αλυσίδες, και δυὀ φύλακες μπροστά στήν πόρτα φύλαγαν σκοπιά. Ξαφνικά φανερώθηκε ἓνας ἂγγελος Κυρίου κι ἓνα φῶς ἒλαμψε στο κελί. Ὁ ἂγγελος ξύπνησε τόν Πέτρο σκουντώντας τον στο πλευρό καί τοῦ εἶπε: «Σήκω γρήγορα». Ἀμέσως ἒπεσαν οἱ ἀλυσίδες ἀπό τά χέρια του. Ὁ ἂγγελος συνέχισε: «Βάλε τή ζώνη σου καί τά σανδάλια σου». Ο Πέτρος τό ἒκανε. Ὓστερα τοῦ λέει ὁ ἂγγελος: «Βάλε τό ἱμάτιό σου κι ἀκολούθησέ με». Ο Πέτρος τόν ἀκολούθησε καί βγῆκε ἒξω. Δέν καταλάβαινε ὃτι συνέβαιναν πραγματικά αὐτά πού γίνονταν μέσω τοῦ ἀγγέλου, ἀλλά νόμιζε ὃτι ἒβλεπε ὃραμα. Πέρασαν τήν πρώτη φρουρά καί τή δεύτερη καί ἒφθασαν στήν σιδερένια πύλη πού βγάζει στήν πόλη. Ἡ πύλη ἂνοιξε ἀπό μόνη της, και βγῆκαν ἒξω. Πέρασαν ἓνα στενό καί ἀμέσως ὁ ἂγγελος ἐξαφανίστηκε. Τότε ὁ Πέτρος συνῆλθε καί εἶπε: «Τώρα κατάλαβα πραγματικά ὃτι ὁ Κύριος ἒστειλε τόν ἂγγελό του καί μέ γλίτωσε ἀπό τά χέρια τοῦ Ἡρώδη καί ἀπ’ αὐτό πού οἱ Ἰουδαῖοι περίμεναν νά πάθω!»

 

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (Ἰωάν., κ΄ 19-31)

Οὔσης ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· Εἰρήνη ὑμῖν. Καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ. Ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν Κύριον. Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν· Εἰρήνη ὑμῖν. Καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. Καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον· ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται. Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ' αὐτῶν ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς. Ἒλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί· Ἑωράκαμεν τὸν Κύριον. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω. Καὶ μεθ' ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ' αὐτῶν. Ἒρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· Εἰρήνη ὑμῖν. Εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· Φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός. Καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ο Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου. Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας· μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες. Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα σημεῖα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἃ οὐκ ἔστι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· Ταῦτα δὲ γέγραπται ἵνα πιστεύσητε ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἵνα πιστεύοντες ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.

 

 

Μετάφραση

Τήν ἴδια ἐκείνη μέρα, δηλαδή τήν πρώτη μέρα μετά τό Σάββατο, ὅταν βράδιασε κι ἐνῶ οἱ μαθητές ἦταν συγκεντρωμένοι κάπου μέ κλειστές τίς πόρτες, ἐπειδή φοβοῦνταν τις ἰουδαϊκές ἀρχές, ἦρθε ὁ Ἰησοῦς, στάθηκε στή μέση καί τούς λέει: «Εἰρήνη σ΄ ἐσᾶς». Κι ὅταν τό εἶπε αὐτό, τούς ἔδειξε τά χέρια καί τήν πλευρά του. Οἱ μαθητές χάρηκαν πού εἶδαν τόν Κύριο. Ο Ἰησοῦς τούς εἶπε πάλι: «Εἰρήνη σ΄ ἐσᾶς! Ὅπως ὁ Πατέρας ἔστειλε ἐμένα, ἔτσι στέλνω κι ἐγώ ἐσᾶς». Ἔπειτα ἀπό τά λόγια αὐτά, φύσηξε στά πρόσωπά τους καί τούς λέει: «Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιο. Σέ ὅποιους συγχωρήσετε τίς ἁμαρτίες, θά τους εἶναι συγχωρημένες· σέ ὅποιους τίς κρατήσετε ἀσυγχώρητες, θα κρατηθοῦν ἔτσι». Ο Θωμάς ὅμως, ἕνας ἀπό τούς δώδεκα μαθητές, πού λεγόταν Δίδυμος, δέν ἦταν μαζί τους ὅταν ἦρθε ὁ Ἰησοῦς. Τοῦ ἔλεγαν λοιπόν οἱ ἄλλοι μαθητές: «Εἴδαμε τόν Κύριο μέ τά μάτια μας». Αὐτός ὅμως τούς εἶπε: «Ἐγώ ἄν δέν δῶ στα χέρια του τά σημάδια ἀπό τά καρφιά, κι ἄν δέ βάλω τό δάχτυλό μου στά σημάδια ἀπό τά καρφιά, καί δέ βάλω τό χέρι μου στη λογχισμένη πλευρά του, δέ θά πιστέψω». Ὀχτώ μέρες ἀργότερα οἱ μαθητές ἦταν πάλι μέσα στό σπίτι, μαζί τους κι ὁ Θωμάς. Ἔρχεται λοιπόν ὁ Ἰησοῦς, ἐνῶ οἱ πόρτες ἦταν κλειστές, στάθηκε στή μέση καί εἶπε: «Εἰρήνη σ΄ ἐσᾶς». Ἔπειτα λέει στό Θωμά: «Φέρε ἐσύ τό δάκτυλό σου ἐδῶ καί δές τά χέρια μου, φέρε καί τό χέρι σου καί βάλ΄ το στήν πλευρά μου. Μήν ἀμφιβάλλεις καί πίστεψε». Ο Θωμάς τότε τοῦ ἀποκρίθηκε: «Εἶσαι ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου». Τοῦ λέει τότε ὁ Ἰησοῦς: «Πείστηκες ἐπειδή μέ εἶδες μέ τά μάτια σου· μακάριοι ἐκεῖνοι πού πιστεύουν χωρίς νά μ΄ἔχουν δεῖ!». Ο Ἰησοῦς ἔκανε βέβαια καί πολλά ἄλλα θαύματα μπροστά στούς μαθητές του, πού δέν εἶναι γραμμένα σ΄ αὐτό ἐδῶ τό βιβλίο. Αὐτά ὅμως γράφτηκαν γιά νά πιστέψετε πώς ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Χριστός ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, καί πιστεύοντας νά ἔχετε δι΄ αὐτοῦ τή ζωή.