• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Συλλογή Αποφθεγμάτων

•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)



Εγγραφείτε στο Newslette

Όνομα:
Email:

Τοποθεσία

Τελευταίες αναρτήσεις:

1. ΟΜΙΛΙΑ π. ΑΝΔΡΕΑ: Συμπαράσταση στους ασθενείς (5 λεπτά)

2. ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ: Η λύπη φεύγει μόνο αν θέλεις!

3. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ: Εν όλη καρδία

4. ΟΜΙΛΙΑ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: Εις τον Εσπερινό της Συγγνώμης (2016) 15 λεπτά

5. ΔΙΑΦΟΡΑ: Από το Ιουλιανό στο Γρηγοριανό ημερολόγιο

6. ΚΕΙΜΕΝΑ π. ΑΝΔΡΕΑ: Η πρόσκληση για το στάδιο των αρετών

7. ΚΕΙΜΕΝΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ: Στο κατώφλι της πύλης της Μ. Σαρακοστής

8. ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΩΝ: Διάφορα

 

Ποιός φταίει;

                                                                               π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Τα ποικίλα προβλήματα, ο πόνος, οι δυσκολίες και οι αδικίες, πιέζουν την ψυχή του ανθρώπου και τον ωθούν, ως διέξοδο, να βρει τα αίτια και να ρίξει την ευθύνη για ανακούφιση.

Είναι τραγικό να φταίει για τα κακά που μας συμβαίνουν Αυτός που κατεξοχήν τα αποστρέφεται. Ακούγεται, για όλα όσα γίνονται κοντά ή μακρυά μας, ότι «έτσι θέλει ο Θεός». Είναι φανερό ότι υπάρχει η αντίληψη ότι ο Θεός, ως παντοδύναμος, κατευθύνει τα πάντα. Είναι ο αίτιος για τα κακά, τις δυσκολίες, τις ασθένειες και τους θανάτους που ταλαιπωρούν τον κόσμο. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Κανείς δεν μπορεί να γίνει δικηγόρος του Θεού. Ούτε χρειάζεται! Όμως είναι ανάγκη να λεχθούν κάποιες ξεχασμένες αλήθειες, όχι τόσο για να δικαιωθεί ο Θεός όσο για να βρούμε το δρόμο και να αναπαυτούμε.

Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης μας λέει ότι «ο Θεός αγάπη εστι». Η αγάπη υπερβαίνει τη δικαιοσύνη, που σημαίνει ότι ο Θεός δεν τιμωρεί τον άνθρωπο που αμαρτάνει, αν θεωρηθεί η αμαρτία ως παρεκτροπή του νόμου του Θεού. Η θεολογική διδασκαλία περί τιμωρού και κάποτε εκδικητή Θεού πηγάζει από αιρετικές αντιλήψεις που διαστρεβλώνουν την Αλήθεια με αποτέλεσμα να έχουμε για το Θεό μια γνώμη που δεν ισχύει. Βέβαια, και στους Ορθόδοξους υπάρχουν λανθασμένες αντιλήψεις για το Θεό, που προέρχονται από λάθος κατήχηση. Όμως σιγά-σιγά, αυτές οι ανθρώπινες παρεκτροπές χρειάζεται ν’ αναιρούνται από τις διδασκαλίες των αγίων Πατέρων που ορθοτομούν «τον λόγο της του Θεού αληθείας».

Η δημιουργία του κόσμου είναι αποτέλεσμα της Θεϊκής αγάπης, που στηρίζεται στην ελευθερία. Η προσφορά της αγάπης χωρίς την ελεύθερη αποδοχή γίνεται εγωϊστική επιβουλή της θέλησης του αγαπώντος και άρα δεν είναι αληθινή αγάπη.

Ο διάβολος ελεύθερα απέρριψε τη θεϊκή αγάπη και σχέση και ζει, μαζί με τους ομοίους του, την κόλαση της μοναξιάς και απομόνωσης. Τα όποια κακά υπάρχουν προέρχονται από το δικό του φθόνο και μίσος, που κι ο Χριστός, ως θεάνθρωπος, δέχτηκε.

Η δύναμη του Χριστού, η δύναμη του Σταυρού Του, βρίσκεται στην πρόσληψη των αποτελεσμάτων του κακού και τη μεταποίησή του σε Ανάσταση, δηλαδή νέα ζωή. ΄Ετσι με το Χριστό, που έζησε κι Αυτός όπως εμείς τον πόνο, την αδικία, τη θλίψη, το θάνατο, δημιουργείται μια νέα δυναμική του κακού: να γίνεται αφορμή για βίωση ενός νέου τρόπου ζωής από πριν. Να μετατρέπεται το μαρτύριο σε θρίαμβο, η αμαρτία να οδηγεί σε μετάνοια, η αδικία κι ο πόνος σε αγιότητα. Αυτό δεν συνέβηκε στους αγίους;

Όχι μόνο δεν είναι ο Θεός αίτιος του κακού, αλλά συμπορεύεται με μας που το ζούμε και με τη χάρη Του βοηθά, όσους θέλουν, να το μετατρέπουν με τον αγώνα, την υπομονή και την ταπείνωση, σε πηγή νέας ζωής, μεγάλης χαράς, εμπειρία ανάστασης. Αυτό φάνηκε στη ζωή των αγίων. Ποιος πέρασε τη ζωή του χωρίς να επηρεαστεί από τα πολλά και ποικίλα κακά που υπάρχουν;

Η Ορθοδοξία, ως η γνήσια αποκάλυψη του Θεού στον κόσμο μας, μιλά για ένα Θεό που αγαπά, θυσιάζεται, πάσχει, σταυρώνεται και συμπορεύεται. Αλλά μιλά και για Ανάσταση, νίκη του κακού, νέα ζωή «της αιωνίου απαρχής».