• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Συλλογή Αποφθεγμάτων

Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.


Από τις διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

•Στην πνευματική ζωή δεν είναι τόσο σημαντική η επιφανειακή διανοητική εξοικείωση με οποιοδήποτε πράγμα, όσο η εδραίωση σε αυτή με τη σταδιακή, παράλληλη πείρα της ζωής.



•Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει τους ατέλειωτους πόνους της καρδιάς μας. Αν όμως δεν διδάξει το Πνεύμα του Θεού, ο ανθρώπινος λόγος είναι ανίσχυρος να δώσει εξηγήσεις για τη ζωή αυτή.


•Γίνεται πάντοτε μεγάλη ζημιά στην ψυχή από τη θαρραλέα συνομιλία για οτιδήποτε Θείο. Ο δείκτης ωφέλειας από τη συνομιλία με κάποιον είναι ή ο φόβος του Θεού ή τα αισθήματα της μετάνοιας, η ταπείνωση, η μνήμη του θανάτου, ή τελικά η αγάπη του Θεού, η κατάνυξη.


•Το να μιλά κανείς ελεύθερα για υψηλές πνευματικές εργασίες ή καταστάσεις όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά και προξενεί μεγάλη ζημιά.



Εγγραφείτε στο Newslette

Όνομα:
Email:

Τοποθεσία

Τελευταίες αναρτήσεις:

1. ΟΜΙΛΙΕΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ: "Η απάτη των Χριστουγέννων", Μητρ. Μεσογαίας Νικολάου (7 λεπτά)

2. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ: Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2017 - ΙΑ΄ Λουκά, των Προπατόρων

3. ΚΕΙΜΕΝΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ: Η χαρά της ελπίδας

4. ΔΙΑΦΟΡΑ: Το όραμά σου

5. ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΚΦΡΑΣΗ: Τεύχος 167, Νοεμβριος - Δεκέμβριος 2017

6. ΚΕΙΜΕΝΑ π. ΑΝΔΡΕΑ: Θέα μέσα από την ομίχλη ή το φως

7. ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΩΝ: Από τις Διδαχές του Γέροντος Σωφρονίου του Essex

8. ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ ΙΕΡΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ: Παναής ο εκ Λύσης - μαρτυρία και μαρτυρίες

 

 

 

Η αρνητική αιτία της παραλυσίας

και το θετικό της αποτέλεσμα

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής του παραλύτου, που διαβάζεται στην Εκκλησία την τέταρτη Κυριακή μετά το Πάσχα, μας θέτει το πρόβλημα της μοναξιάς, της εγκατάλειψης και του πόνου. Εκεί, στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά, συγκεντρωνόταν η ελπίδα πολλών ασθενών, αναμένοντας «την του ύδατος κίνησιν» από τον Άγγελο. Ο από «τριάκοντα και οκτώ έτη» περιμένοντας τη θεραπεία του παράλυτος, χωρίς καμιά ανθρώπινη συμπαράσταση, δείχνει την τραγικότητα της ασθένειας του αλλά και τη δυναμική της ελπίδας του.

Βέβαια, η κολυμβήθρα της Βηθεσδά δεν υπάρχει παρά ως ερείπια, για να θυμίζει μιας άλλης εποχής τις δυσκολίες και τις ευλογίες. Σήμερα παραμένουν οι δυσκολίες των ασθενειών, το οδυνηρό της εγκατάλειψης, ο ψυχικός πόνος της μοναξιάς που ’ναι πιο δυνατός από το σωματικό. Ποια ευλογία μπορεί να αναμένει κανείς σήμερα, μέσα από τους τόσους πειρασμούς-δοκιμασίες;

Μπορεί ο παράλυτος να ήταν μόνος, χωρίς φίλους για να συμπαρασταθούν στη δοκιμασία του, ένεκεν της δικής του εγωκεντρικής συμπεριφοράς, που απωθούσε αντί να ελκύει τους γύρω του. Μπορεί να διακρίνει κανείς μια παραλυσία της καρδιάς του, των αισθημάτων του, χειρότερη από το σώμα του. Όμως ήταν ένας άνθρωπος!

Στην απόρριψη των άλλων - δικαιολογημένα ίσως - υπάρχει η αγάπη του Χριστού που τον αποδέχεται όπως είναι, γι’ αυτό και τον πλησιάζει και του δίνει αυτό που χρειάζεται. Τελικά, η αγάπη που δεν απαιτεί αλλαγή αλλά προσφέρεται, που δεν υποχρεώνει σε συγκεκριμένη συμπεριφορά αλλά αποδέχεται «καθώς εστιν», μπορεί να θεραπεύσει και να ανορθώσει.

Ακόμα, όταν οι γύρω μάς εγκαταλείπουν στην παραλυσία της ύπαρξής μας, μόνους και αβοήθητους, αφού δεν αντέχουν το δύστροπο εαυτό μας, τότε μπορούμε να δεχτούμε την επίσκεψη του Κυρίου Ιησού ως συγκατάθεση, ως αποδοχή, ως αγάπη. Στη συντριβή της καρδίας, στην υπομονή και στην ελπίδα, ετοιμάζεται η ευλογία της επίσκεψής Του κι άρα η θεραπεία μας. Τότε κατανοείς το τι σημαίνει να παραχωρεί ο Θεός να ζεις δοκιμασία μεγάλη, να εγκαταλείπεσαι μόνος, να κατεβαίνεις στον Άδη.

Η μοναξιά του παραλυτικού της Βηθεσδά δεν είναι φαινόμενο μιας εποχής. Πάντα θα υπάρχουν οι «άνθρωποι μονάχοι» που θα περιμένουν έναν άνθρωπο. Η σιωπή τους θα βοά και θα δείχνει την αναισθησία και αναλγησία των πολλών και πιο πολύ των οπαδών του Ενός που συνάντησε στη Βηθεσδά τον άγνωστο παράλυτο. Ωστόσο, θα τονίζει την υπομονή, την ελπίδα και την πίστη που «ου καταισχύνει» αλλά καρποφορεί στους λίγους πονεμένους.

Η όποια δοκιμασία μας, μικρή ή μεγάλη, δεν επιτρέπεται από το Θεό χωρίς λόγο. Όλες ετοιμάζουν μια πνευματική άνοιξη, αν, βέβαια, με υπομονή και ταπείνωση περνάμε τις «χειμωνιάτικες νύκτες», που θα μας φανερώσουν τα κρυφά δύστροπα και σκληρά του εαυτού μας.

Η αγάπη του Χριστού δεν βλέπει αυτό που είμαστε τώρα ή του παρελθόντος το βίωμα – όπως οι άνθρωποι που γι’ αυτό και σκληραίνουν τη στάση τους – αλλά αυτό που μπορούμε να γίνουμε. Στηριγμένοι σ’ αυτή την αγάπη, μπορούμε να ελπίζουμε στην αλλαγή μας, αναμένοντας την επίσκεψή Του.