• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Συλλογή Αποφθεγμάτων

•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)


•Ο χρόνος είναι: πολύ αργός για όσους περιμένουν, πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και αιώνιος για όσους αγαπούν. (Henry Van Duke)


•Όλες οι γλώσσες γεννιούνται για να εκφράσουν τον άσβεστο πόθο και την ελπίδα που έχουν οι άνθρωποι, πιστοί και άπιστοι, ότι ο θάνατος μπορεί να πατηθεί. Μόνον αν υπάρχει ελπίδα είναι δυνατό να γεννηθεί νόημα. (Ιω. Καλόμοιρος)


•Όπως η πολλή λύπη φέρνει την ψυχή σε απελπισία και απιστία, έτσι και η πολλή χαρά φέρνει σε οίηση την ψυχή. (Άγιος Διάδοχος Φωτικής)


•Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία. (Σκότ Πέκ)


•Στο μέτρο τις εξομοιώσεως μας προς τον Χριστό κατά τη γήινη εμφάνιση Του θα ομοιωθούμε ασφαλώς προς Αυτόν κατά το Θείο Είναι Του. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο, το οποίο στη θεολογία ονομάζεται «θέωση» ή «σωτηρία του ανθρώπου». (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)



Εγγραφείτε στο Newslette

Όνομα:
Email:

Τοποθεσία

Τελευταίες αναρτήσεις:

1. ΟΜΙΛΙΑ π. ΑΝΔΡΕΑ: Συμπαράσταση στους ασθενείς (5 λεπτά)

2. ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ: Η λύπη φεύγει μόνο αν θέλεις!

3. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ: Εν όλη καρδία

4. ΟΜΙΛΙΑ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: Εις τον Εσπερινό της Συγγνώμης (2016) 15 λεπτά

5. ΔΙΑΦΟΡΑ: Από το Ιουλιανό στο Γρηγοριανό ημερολόγιο

6. ΚΕΙΜΕΝΑ π. ΑΝΔΡΕΑ: Η πρόσκληση για το στάδιο των αρετών

7. ΚΕΙΜΕΝΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ: Στο κατώφλι της πύλης της Μ. Σαρακοστής

8. ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΩΝ: Διάφορα

 

Η χαρά της φιλίας

Με αφορμή τη γιορτή του φίλου του Χριστού

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

«Έχω τέτοια χαρά όταν βρίσκομαι με φίλους με τους οποίους μπορώ να είμαι ο εαυτός μου» (π. Αλέξανδρος Σμέμαν).

Η ανθρώπινη ανάγκη για ουσιαστική σχέση θα παραμένει σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας ως η όντως ανάγκη. Γιατί εκφράζει αυτό που είμαστε: εικόνα του Τριαδικού Θεού. Όπως ο Θεός είναι κοινωνία προσώπων που τα τρία πρόσωπα βιώνουν την αγάπη, την ενότητα και την ισότητα, έτσι και ο άνθρωπος καλείται να ζει με τους συνανθρώπους του για να ζει «κατά φύσιν».

Βέβαια, η χαρά που πηγάζει από τις φιλικές σχέσεις δεν είναι η ίδια με τη χαρά από τις σχέσεις μας, με τις όποιες καλές ανθρώπινες σχέσεις. Με τους φίλους μας νιώθουμε άνετα, χωρίς «καθώς πρέπει» συμπεριφορά, γιατί «μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας». Ο εαυτός μας τότε διευρύνεται, γίνεται ένα με τους φίλους, χωρίς να χάνεται το πρόσωπο. Ζούμε έτσι κατά τον τρόπο ζωής του Τριαδικού Θεού, που, ενώ τα τρία πρόσωπα ενώνονται σε μία ουσία, εν τούτοις διατηρούν τα προσωπικά τους χαρακτηριστικά.

Η δογματική θεολογία, όπως εκφράστηκε από τις Οικουμενικές Συνόδους, είναι η απόρροια του βιώματος όπως το ζούσαν τα μέλη της Εκκλησίας. Γι’ αυτό, ενώ για τους Χριστιανούς δεν χρειαζόταν η διατύπωση του βιώματος, για τους αιρετικούς που δεν το ζούσαν ήταν αναγκαία, ώστε να οριοθετείται το βίωμα-η αλήθεια. Γιατί, για τα μέλη της Εκκλησίας η Αλήθεια βιώνεται, δεν διατυπώνεται. Για τους άλλους που δεν βιώνεται αναγκαστικά διατυπώνεται.

Νομίζω πως είναι εμφανής η σημερινή πραγματικότητα στον εκκλησιαστικό χώρο, όπου παρατηρείται η απουσία του βιώματος στα περισσότερα θέματα ζωής, όπως αυτό των ανθρωπίνων σχέσεων και της φιλίας. Η μοναξιά που μαστίζει τους ανθρώπους του αιώνα μας δεν άφησε ανεπηρέαστους τους χριστιανούς. Κι αυτοί δεν έχουν ουσιαστικές σχέσεις, δεν έχουν φίλους, κλείνονται στον εαυτό τους και στους «οικείους» τους. Ενώ θα περίμενε κανείς να βιώνουν το εκκλησιαστικό γεγονός της σχέσης και της κοινωνίας των προσώπων κατά τον τρόπο ζωής του Τριαδικού Θεού.

Είναι αλήθεια πως στη ζωή των αγίων βλέπουμε ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις, δυνατές φιλίες, γνήσια χαρά από την κοινωνία των προσώπων. Άλλωστε, πώς θα γινόταν ένας ανίκανος να δημιουργήσει ανθρώπινες σχέσεις με πάθος, ειλικρίνεια και γνησιότητα, να δημιουργήσει τέτοια σχέση με το Θεό;

Η Εκκλησία είναι στον κόσμο ως Θεανθρώπινος οργανισμός, πράγμα που σημαίνει σχέση με το Θεό και τους ανθρώπους. Κανείς δεν θα μπορέσει ν’ αγαπήσει τον κόσμο όλο, πού είναι η τέλεια έκφραση αγάπης, αν δεν αρχίσει από συγκεκριμένους ανθρώπους.

Αρχίζοντας με τους φίλους, να δίνουμε και να παίρνουμε αγάπη, να κοινωνούμε τα βαθύτερα βιώματά μας, κατά τον π. Φιλόθεο Φάρο, αρχίζουμε να γευόμαστε το ουράνιο δώρο της φιλίας και της κοινωνίας των προσώπων. Κατανοούμε τι είναι η αιώνια ζωή και ο Παράδεισος, αφού, σύμφωνα με την ψαλμωδία της Εκκλησίας μας, η αιώνια ζωή, που ο Χριστός μας υπόσχεται, είναι το «κατοικεῖν ἀδελφούς ἐπί τῷ αὐτῷ».

Πράγματι, αξίζει να παλέψει, να ψάξει, να δοθεί κανείς για να ζήσει την ουσιαστική σχέση της φιλίας, πραγματώνοντας το γεγονός της αιώνιας ζωής από το νυν αιώνα.