• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Συλλογή Αποφθεγμάτων

Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!



Εγγραφείτε στο Newslette

Όνομα:
Email:

Τοποθεσία

Είναι σήμερα ο Χριστός σωτήρας του κόσμου;

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Το 1984, με πρωτοβουλία του περιοδικού «Σύναξη», έγινε σε ναό των Αθηνών ομιλία από τον π. Ιωάννη Μάγιεντορφ με θέμα «Ο Χριστός σωτήρας σήμερα».  Ακολούθησε εποικοδομητική συζήτηση, στο τέλος της οποίας ο καθηγητής Νίκος Νησιώτης κατέθεσε δύο προσωπικές του εμπειρίες:

«Ήμασταν με τον π. Ιωάννη κάποτε μαζί στο Bristol, σ’ ένα θεολογικό συνέδριο, και αργά το βράδυ βγήκαμε να πιούμε έναν καφέ.  Ήταν μια ωραία καλοκαιριάτικη βραδιά.  Καθίσαμε σ’ ένα κέντρο και πιάσαμε την κουβέντα.  Τότε μας πλησίασε ένας νέος.  Ο π. Ιωάννης ένοιωσε άσχημα, γιατί ήταν ολοφάνερο πως ο νεαρός είχε πάρει ναρκωτικά μόλις προ ολίγου. Ο νέος, βλέποντάς τον με το κολλάρο του κληρικού, στράφηκε σ’ αυτόν ρωτώντας τον: έχεις τίποτε να μου πεις;  Τι να κάνω για να σωθώ;  Ήταν μια πολύ τραγική στιγμή, γιατί βρεθήκαμε ανέτοιμοι.  Θυμάμαι την αμηχανία μας.  Ο νους μου γυρνά συχνά σ’ αυτή τη σκηνή που ήμασταν απροετοίμαστοι και σκέφτομαι πόσο συχνά βρισκόμαστε στην ίδια θέση.

Συνδέω αυτό το περιστατικό μ’ ένα άλλο, μερικά χρόνια αργότερα, τότε που γίνονταν αυτές οι μεγάλες συγκεντρώσεις στις αρχές της popmusic

Ήμουνα έξω από το Σαν Φραντζίσκο με τον π. Μύλλερ, τον πολύ γνωστό καθολικό θεολόγο, μέσα σ’ένα αυτοκίνητο που οδηγούσε ένας άλλος καθολικός ιερέας.  Πηγαίναμε σ’ ένα συνέδριο και πέρασε δίπλα μας ένα φορτηγό γεμάτο νέους.  Ένας από αυτούς είδε τους κληρικούς, καθώς τα αυτοκίνητα σταμάτησαν δίπλα – δίπλα στον κόκκινο σηματοδότη.  Φώναξε απ’ το φορτηγό: «Πάτερ, σου δίνω ένα μήλο, εσύ τι έχεις να μου δώσεις;».  Και πάλι βρεθήκαμε σε αμηχανία.

Ήταν δυο τραγικές στιγμές.  Όλος ο αγώνας μας σκέπτομαι ότι είναι πώς εμείς οι Χριστιανοί θα μπορέσουμε να ζήσουμε αληθινά το Χριστό ως Σωτήρα και να Τον προσφέρουμε ως Σωτήρα στο σημερινό κόσμο που, έστω ζαλισμένος, σαν κι αυτά τα παιδιά, πάντως μας Τον ζητάει».

Νομίζω πως αυτές τις «τραγικές στιγμές» τις ζούμε όσοι είμαστε γονείς, παιδαγωγοί, κληρικοί.  Γιατί βρισκόμαστε μπροστά στην πρόκληση ν’ αποκαλύψουμε την «εντός ημών Βασιλεία».  Όμως, επειδή η Βασιλεία του Θεού είναι ζωή, αν δεν ζούμε ή δεν αγωνιζόμαστε να ζήσουμε σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, ο λόγος μας είναι κενός, γιατί πηγάζει από άδεια καρδιά.

Βέβαια, ποιος μπορεί να πει ότι ζει τέλεια τη ζωή του Χριστού;  «Η αμαρτία ενώπιόν μου εστί διά παντός».  Η ουσία όμως βρίσκεται στην επιθυμία, στην προτεραιότητά μας, που ενεργοποιεί τη θέληση για να κάνει το «κατά δύναμιν» ο καθένας μας,  σύμφωνα με τις δυνατότητες και τις συνθήκες ζωής του.  Άλλωστε, κατά τον Στάρετς Μακάριο, «όταν είμαστε ανίκανοι ν’ αναρριχηθούμε στις βουνοκορφές της αρετής, εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι να κατεβούμε τουλάχιστον στο φαράγγι της ταπεινώσεως».   Αυτή η ταπείνωση θ’ αποκαλύψει τον ταπεινό Θεό στις καρδιές που είναι δεκτικές.

Ασφαλώς η κατάντια του κόσμου αντανακλά την κατάντια των σημερινών «ανθρώπων της Εκκλησίας», που στο πρόσωπό τους ο κόσμος δεν μπορεί να δει το Θεό του Ευαγγελίου. Μόνο όσοι, ως όντως χριστιανοί, μπόρεσαν, όπως το Χριστό:

-        Να δουν τα αμαρτήματα των γύρω τους ως δικά τους∙

-        Να συμπονέσουν τον αδικημένο, το θλιμμένο, τον ταλαιπωρημένο∙

-        Να καλύψουν αντί να κατακρίνουν τα λάθη του αδελφού∙

-        Να θεωρήσουν τα υλικά αγαθά τους ως ματαιότητα του κόσμου τούτου κι άρα να τα μοιραστούν∙

-        Να προσευχηθούν με πόνο και αγάπη για τους άλλους∙

-        Να μετανοήσουν «υπέρ πάντων και πασών»∙

κατανόησαν πως ο Θεός είναι κοντά, είναι μέσα τους∙ πως η ζωή έχει αξία, ομορφιά, χαρά.  Κι ένα τέτοιο βίωμα μεταγγίζεται και σώζει, γιατί αποκαλύπτεται ο Χριστός ως σωτήρας του κόσμου και σήμερα.