• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Συλλογή Αποφθεγμάτων

Από το Ημερολόγιο του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν

•Έχω τέτοια χαρά όταν βρίσκομαι με φίλους, με τους οποίους μπορώ να είμαι ο εαυτός μου.


•Είναι εκπληκτικό το πως οι πιο μοιραίες, οι πιο σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται όχι με το μυαλό. Όχι με τη χρήση πειστικών επιχειρημάτων, αλλά με κάποιον άλλο τρόπο.


•Νικητής είναι αυτός που βλέπει μπροστά, που δεν επιτρέπει στον εαυτό του να διαλυθεί στο παρόν.


•Δεν υπήρξε μεγαλύτερη νίκη του διαβόλου πάνω στον κόσμο άλλη απ’ αυτή την ‘ψυχολογοποιημένη’ θρησκεία. Υπάρχουν τα πάντα στην ψυχολογία. Ένα είναι σ’ αυτήν αδιανόητο, αδύνατο – η χαρά!


•Το ευαγγέλιο είναι αρκετά σαφές – αυτοί που αγαπούν τον Θεό είναι οι άγιοι και οι αμαρτωλοί. Οι ‘θρησκευόμενοι’ άνθρωποι δεν τον αγαπούν και όποτε μπορούν, τον σταυρώνουν.


Από το Ημερολόγιο του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν

•Έχω τέτοια χαρά όταν βρίσκομαι με φίλους, με τους οποίους μπορώ να είμαι ο εαυτός μου.


•Είναι εκπληκτικό το πως οι πιο μοιραίες, οι πιο σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται όχι με το μυαλό. Όχι με τη χρήση πειστικών επιχειρημάτων, αλλά με κάποιον άλλο τρόπο.


•Νικητής είναι αυτός που βλέπει μπροστά, που δεν επιτρέπει στον εαυτό του να διαλυθεί στο παρόν.


•Δεν υπήρξε μεγαλύτερη νίκη του διαβόλου πάνω στον κόσμο άλλη απ’ αυτή την ‘ψυχολογοποιημένη’ θρησκεία. Υπάρχουν τα πάντα στην ψυχολογία. Ένα είναι σ’ αυτήν αδιανόητο, αδύνατο – η χαρά!


•Το ευαγγέλιο είναι αρκετά σαφές – αυτοί που αγαπούν τον Θεό είναι οι άγιοι και οι αμαρτωλοί. Οι ‘θρησκευόμενοι’ άνθρωποι δεν τον αγαπούν και όποτε μπορούν, τον σταυρώνουν.


Από το Ημερολόγιο του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν

•Έχω τέτοια χαρά όταν βρίσκομαι με φίλους, με τους οποίους μπορώ να είμαι ο εαυτός μου.


•Είναι εκπληκτικό το πως οι πιο μοιραίες, οι πιο σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται όχι με το μυαλό. Όχι με τη χρήση πειστικών επιχειρημάτων, αλλά με κάποιον άλλο τρόπο.


•Νικητής είναι αυτός που βλέπει μπροστά, που δεν επιτρέπει στον εαυτό του να διαλυθεί στο παρόν.


•Δεν υπήρξε μεγαλύτερη νίκη του διαβόλου πάνω στον κόσμο άλλη απ’ αυτή την ‘ψυχολογοποιημένη’ θρησκεία. Υπάρχουν τα πάντα στην ψυχολογία. Ένα είναι σ’ αυτήν αδιανόητο, αδύνατο – η χαρά!


•Το ευαγγέλιο είναι αρκετά σαφές – αυτοί που αγαπούν τον Θεό είναι οι άγιοι και οι αμαρτωλοί. Οι ‘θρησκευόμενοι’ άνθρωποι δεν τον αγαπούν και όποτε μπορούν, τον σταυρώνουν.


Από το Ημερολόγιο του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν

•Έχω τέτοια χαρά όταν βρίσκομαι με φίλους, με τους οποίους μπορώ να είμαι ο εαυτός μου.


•Είναι εκπληκτικό το πως οι πιο μοιραίες, οι πιο σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται όχι με το μυαλό. Όχι με τη χρήση πειστικών επιχειρημάτων, αλλά με κάποιον άλλο τρόπο.


•Νικητής είναι αυτός που βλέπει μπροστά, που δεν επιτρέπει στον εαυτό του να διαλυθεί στο παρόν.


•Δεν υπήρξε μεγαλύτερη νίκη του διαβόλου πάνω στον κόσμο άλλη απ’ αυτή την ‘ψυχολογοποιημένη’ θρησκεία. Υπάρχουν τα πάντα στην ψυχολογία. Ένα είναι σ’ αυτήν αδιανόητο, αδύνατο – η χαρά!


•Το ευαγγέλιο είναι αρκετά σαφές – αυτοί που αγαπούν τον Θεό είναι οι άγιοι και οι αμαρτωλοί. Οι ‘θρησκευόμενοι’ άνθρωποι δεν τον αγαπούν και όποτε μπορούν, τον σταυρώνουν.


Από το Ημερολόγιο του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν

•Έχω τέτοια χαρά όταν βρίσκομαι με φίλους, με τους οποίους μπορώ να είμαι ο εαυτός μου.


•Είναι εκπληκτικό το πως οι πιο μοιραίες, οι πιο σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται όχι με το μυαλό. Όχι με τη χρήση πειστικών επιχειρημάτων, αλλά με κάποιον άλλο τρόπο.


•Νικητής είναι αυτός που βλέπει μπροστά, που δεν επιτρέπει στον εαυτό του να διαλυθεί στο παρόν.


•Δεν υπήρξε μεγαλύτερη νίκη του διαβόλου πάνω στον κόσμο άλλη απ’ αυτή την ‘ψυχολογοποιημένη’ θρησκεία. Υπάρχουν τα πάντα στην ψυχολογία. Ένα είναι σ’ αυτήν αδιανόητο, αδύνατο – η χαρά!


•Το ευαγγέλιο είναι αρκετά σαφές – αυτοί που αγαπούν τον Θεό είναι οι άγιοι και οι αμαρτωλοί. Οι ‘θρησκευόμενοι’ άνθρωποι δεν τον αγαπούν και όποτε μπορούν, τον σταυρώνουν.


Από το Ημερολόγιο του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν

•Έχω τέτοια χαρά όταν βρίσκομαι με φίλους, με τους οποίους μπορώ να είμαι ο εαυτός μου.


•Είναι εκπληκτικό το πως οι πιο μοιραίες, οι πιο σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται όχι με το μυαλό. Όχι με τη χρήση πειστικών επιχειρημάτων, αλλά με κάποιον άλλο τρόπο.


•Νικητής είναι αυτός που βλέπει μπροστά, που δεν επιτρέπει στον εαυτό του να διαλυθεί στο παρόν.


•Δεν υπήρξε μεγαλύτερη νίκη του διαβόλου πάνω στον κόσμο άλλη απ’ αυτή την ‘ψυχολογοποιημένη’ θρησκεία. Υπάρχουν τα πάντα στην ψυχολογία. Ένα είναι σ’ αυτήν αδιανόητο, αδύνατο – η χαρά!


•Το ευαγγέλιο είναι αρκετά σαφές – αυτοί που αγαπούν τον Θεό είναι οι άγιοι και οι αμαρτωλοί. Οι ‘θρησκευόμενοι’ άνθρωποι δεν τον αγαπούν και όποτε μπορούν, τον σταυρώνουν.


Από το Ημερολόγιο του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν

•Έχω τέτοια χαρά όταν βρίσκομαι με φίλους, με τους οποίους μπορώ να είμαι ο εαυτός μου.


•Είναι εκπληκτικό το πως οι πιο μοιραίες, οι πιο σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται όχι με το μυαλό. Όχι με τη χρήση πειστικών επιχειρημάτων, αλλά με κάποιον άλλο τρόπο.


•Νικητής είναι αυτός που βλέπει μπροστά, που δεν επιτρέπει στον εαυτό του να διαλυθεί στο παρόν.


•Δεν υπήρξε μεγαλύτερη νίκη του διαβόλου πάνω στον κόσμο άλλη απ’ αυτή την ‘ψυχολογοποιημένη’ θρησκεία. Υπάρχουν τα πάντα στην ψυχολογία. Ένα είναι σ’ αυτήν αδιανόητο, αδύνατο – η χαρά!


•Το ευαγγέλιο είναι αρκετά σαφές – αυτοί που αγαπούν τον Θεό είναι οι άγιοι και οι αμαρτωλοί. Οι ‘θρησκευόμενοι’ άνθρωποι δεν τον αγαπούν και όποτε μπορούν, τον σταυρώνουν.


Από το Ημερολόγιο του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν

•Έχω τέτοια χαρά όταν βρίσκομαι με φίλους, με τους οποίους μπορώ να είμαι ο εαυτός μου.


•Είναι εκπληκτικό το πως οι πιο μοιραίες, οι πιο σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται όχι με το μυαλό. Όχι με τη χρήση πειστικών επιχειρημάτων, αλλά με κάποιον άλλο τρόπο.


•Νικητής είναι αυτός που βλέπει μπροστά, που δεν επιτρέπει στον εαυτό του να διαλυθεί στο παρόν.


•Δεν υπήρξε μεγαλύτερη νίκη του διαβόλου πάνω στον κόσμο άλλη απ’ αυτή την ‘ψυχολογοποιημένη’ θρησκεία. Υπάρχουν τα πάντα στην ψυχολογία. Ένα είναι σ’ αυτήν αδιανόητο, αδύνατο – η χαρά!


•Το ευαγγέλιο είναι αρκετά σαφές – αυτοί που αγαπούν τον Θεό είναι οι άγιοι και οι αμαρτωλοί. Οι ‘θρησκευόμενοι’ άνθρωποι δεν τον αγαπούν και όποτε μπορούν, τον σταυρώνουν.



Εγγραφείτε στο Newslette

Όνομα:
Email:

Τοποθεσία

Τελευταίες αναρτήσεις:

1. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ: Εσπερινή Θεία Λειτουργία

2. ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΩΝ: Από το Ημερολόγιο του π. Αλέξανδρου Σμέμαν

3. ΚΕΙΜΕΝΑ π. ΑΝΔΡΕΑ: "Φεύγε από τους ανθρώπους"

4. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ: Κυριακή 22 Ὀκτωβρίου 2017 - ΣΤ΄ Λουκά

5. ΚΕΙΜΕΝΑ  ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ: Ο ανατροπέας της οικουμένης

6. ΔΙΑΦΟΡΑ: Ρωμαίικο ήθος

7. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ: Πώς βλέπουμε του άλλους

8. ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ: Προσευχὴ στή δύση τοῦ ἥλιου

«Του αυτού πνεύματος»

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Η ανάγκη του ανθρώπου να επικοινωνήσει με άλλους ανθρώπους, στην πραγματικότητα είναι η ανάγκη να ζήσει. Γιατί χωρίς επικοινωνία η καρδιά απομονώνεται, συντρίβεται, φθείρεται. Με την επικοινωνία διευρύνεται, χαίρεται, ζωοποιείται.

Τι είναι όμως η επικοινωνία και πότε γευόμαστε τις ομορφιές της; Σήμερα, περισσότερο από άλλες εποχές, τα μέσα που υπάρχουν ευκολύνουν την επικοινωνία. Όπου και να βρίσκεσαι μπορείς να επικοινωνήσεις με όποιο θέλεις, να τον ακούσεις, να τον δεις. Και όμως η απουσία της επικοινωνίας, περισσότερο από άλλες εποχές, είναι τόσο εμφανής. Η μοναξιά έγινε το γνώρισμα της εποχής μας και ο άνθρωπος πορεύεται μόνος. «Η ερημία των πόλεων», κατά τον μακαριστό Γέροντα Μωυσή Αγιορείτη, σ’ αντιδιαστολή με την «κοινωνία της ερήμου», βρίσκεται, βέβαια, όχι στη σωματική παρουσία δίπλα μας ανθρώπων αλλά στην ουσιαστική επικοινωνία μ’ αυτούς.

Ο όσιος γέροντας Παναής της Λύσης, ο «κοσμικός ερημίτης», μας τόνιζε τη σημασία της επικοινωνίας που έχει ως βάση τη συνεννόηση, την κοινή αντίληψη της ζωής, αυτό δηλαδή που ονομάζεται «του αυτού (του ιδίου) πνεύματος».

Δεν είναι δεδομένο ότι το «αυτό πνεύμα» υπάρχει στους «ανθρώπους της Εκκλησίας» ή σε όσους έχουν το ίδιο επάγγελμα ή σε όσους ζουν στον ίδιο χώρο. Το «αυτό πνεύμα» προϋποθέτει εσωτερική θέα του κόσμου μας, της ζωής, του Θεού και των ανθρώπων, ίδιο με τον άλλο. Η θέα αυτή δεν εξαρτάται, ασφαλώς, από το χαρακτήρα. Η διαφορά των χαρακτήρων που ενώνονται δια μέσου του «αυτού πνεύματος» έχει την ομορφιά της ποικιλίας και της «ενότητας εν τη ποικιλομορφία».

Είναι λυπηρό αλλά και πραγματικό το γεγονός ότι με αρκετούς λεγόμενους «ανθρώπους της Εκκλησίας» δεν υπάρχει η ενότητα που πηγάζει από τη βάση της θεώρησης του «αυτού πνεύματος». Πιο λυπηρό ακόμα είναι με ανθρώπους που κάποτε επικοινωνούσαμε βαθειά, και η χαρά ήταν αμοιβαία, τώρα να μην μπορούμε να «πούμε δυο λέξεις».

Η τυπική επικοινωνία που έχουμε με τους περισσότερους ανθρώπους που συναντούμε στην πορεία της ζωής ασφαλώς δεν μπορεί να ικανοποιήσει τη βαθύτερη ανάγκη για εσωτερική - βαθειά επικοινωνία με ορισμένους ανθρώπους. Αφού δεν είναι δυνατό να είμαστε «του αυτού πνεύματος» με όλους ή τους περισσότερους ανθρώπους, είναι ανάγκη υπαρξιακής επιβίωσης να βρούμε τέτοιους που να μπορούμε να επικοινωνούμε, να μοιραζόμαστε, να συνεννοούμαστε, να κοινωνούμε τα βαθύτερά μας συναισθήματα.

Η υπομονή, η ταπείνωση, η ανεκτικότητα και ο πόθος για σχέση, γίνονται τα μέσα που θα μας οδηγήσουν στην ανακάλυψη ανθρώπων - συνοδοιπόρων που έχουν την ίδια ανάγκη με εμάς, την ίδια αντίληψη της ζωής, το ίδιο πνεύμα.

Τότε, αληθινά, βιώνεται η εντός ημών Βασιλεία. Γιατί ανάμεσα σε τέτοιους ανθρώπους βρίσκεται ο Χριστός, ακατάληπτα και αόρατα, που ενώνει, δίνει χαρά και συμπορεύεται.