• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Συλλογή Αποφθεγμάτων

Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!



Εγγραφείτε στο Newslette

Όνομα:
Email:

Τοποθεσία

 

«Ο Θεός στο Παρίσι»

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

«Ο Θεός στο Παρίσι» είναι ο τίτλος ενός από τα βιβλία του Βιργίλιου Γεωργίου, Ρουμάνου συγγραφέα, που η θεολογική του ερμηνεία στηρίζεται στο εξής: ο Επίσκοπος είναι «εις τύπον Χριστού». Ο Επίσκοπος βρίσκεται στο Παρίσι, άρα ο Θεός είναι στο Παρίσι.

Το βιβλίο έχει μια συναρπαστική περιγραφή καθώς αναφέρεται στην εποχή του κομμουνισμού, όταν οι κομμουνιστές του Παρισιού δολοφονούν το Ρουμάνο Επίσκοπο που βρίσκεται εκεί. Η δολοφονία όχι μόνο καλύπτεται αλλά οι δολοφόνοι παρουσιάζονται ως ευεργέτες του Επισκόπου θέλοντας να αναλάβουν τα έξοδα της κηδείας μεταφέροντάς τον στην πατρίδα του.

Στηριζόμενος στο σκεπτικό του συγκεκριμένου βιβλίου, το οποίο μεταφέρω στις διαπροσωπικές σχέσεις, θα έλεγα τα πιο κάτω:

Είναι φορές που οι ενέργειές μας, τα λόγια μας ή η σιωπή μας ακόμα, πληγώνουν το συνάνθρωπό μας. Θλίβεται, στεναχωριέται, αναστατώνεται, αλλά δεν μας λέει το παράπονό του. ΄Ισως να μην έχει το θάρρος ή να μην ξέρει πώς να το εκφράσει. Δεν μπορεί να πει: με πονείς, με συντρίβεις, με διαλύεις. Όπως και δεν μπορεί να πει: κατανόησέ με, αγάπησέ με, δέξου με όπως είμαι.

Έτσι, υπάρχουν αυτοί που έχουν τη δύναμη και αυτοί που είναι αδύνατοι. Αν οι πρώτοι παρουσιάζονται ως ανώτεροι των αδυνάτων με το να τους μιλούν με ευγένεια, αποσκοπώντας  σε τυπική σχέση και για να φαίνονται καλοί, ενώ στην πραγματικότητα αδιαφορούν, κατανοούμε τη μεγάλη απόσταση που τους χωρίζει.

Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο για να ζήσει ο κόσμος στην αλήθεια, στην ειλικρίνεια, στην αγάπη. Αν οι Χριστιανοί ζουν μέσα στο ψέμα, την ανειλικρίνεια, τον ατομισμό, είναι σίγουρο πως δεν γεύτηκαν τίποτε από Χριστό και ας έχουν  καλούς τρόπους συμπεριφοράς.

Ας προβληματιστούμε μήπως οι «αποκαλυπτικοί καιροί», που κατά καιρούς ακούγεται ότι βρισκόμαστε, δεν αναφέρονται μόνο στο ότι θα γίνουν πόλεμοι, αλλά και γιατί ο άνθρωπος δεν θα βλέπει πουθενά φως; Αφού οι «άνθρωποι της Εκκλησίας» θα πάψουν να ζουν ως άλας και φως του κόσμου, και «θα δείχνουν ότι έχουν ευσέβεια, αλλά θα έχουν αρνηθεί τη δύναμή της με τις πράξεις τους», κατά τον Απόστολο Παύλο (Β΄Τιμ.3,5).

Βέβαια, τα πιο πάνω παρουσιάζουν μια γενικότητα. Η πραγματικότητα μας λέει ότι κάπου βρίσκονται κάποιοι που ζουν όντως το Ευαγγέλιο, που αγαπούν χωρίς να υποκρίνονται, που «συμπαρίστανται στους αδύνατους που πέφτουν», και δείχνουν έτσι την καθαρότητα της καρδιάς τους, κατά τον άγιο Ισαάκ το Σύρο.

Αυτοί οι λίγοι, ο εκλεκτοί, που συνήθως κρύβονται θεωρώντας τον εαυτό τους ένα τίποτα, κρατούν τη λαμπάδα που δείχνει το αληθινό Φως του Χριστού, σώζουν την κοινωνία από τη σήψη, προσφέρουν την πίστη και την ελπίδα. Αν τους βρεις, βρήκες θησαυρό. Γιατί κοντά τους μπορείς να συναντήσεις το ανόθευτο, το αληθινό που ελευθερώνει, το γνήσιο που ζωογονεί. Μπορείς να ευχαριστήσεις το Θεό που σου αποκαλύπτεται δια μέσου τους, όταν άλλοι, με τη συμπεριφορά τους, τον σκοτώνουν. Μπορεί να πορεύεσαι οσφραινόμενος τη Ζωή, την αιώνια Ζωή.