• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Συλλογή Αποφθεγμάτων

Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!



Εγγραφείτε στο Newslette

Όνομα:
Email:

Τοποθεσία

Υποκρισία: η πολυσύνθετη ασθένεια

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Είναι απορίας άξιον το πώς η συμπεριφορά του Χριστού έναντι των Γραμματέων και Φαρισαίων ήταν τόσο σκληρή. Τα χαρακτηριστικά: τυφλοί οδηγοί, μωροί, ανόητοι, τάφοι που εσωτερικά είστε γεμάτοι ακαθαρσίες, υποκριτές, δεν τα έχει πει πουθενά για κανένα άνθρωπο. Διερωτάται κανείς: τόση σκληρότητα; Δεν ήταν και αυτοί άνθρωποι που ήθελαν κατανόηση και συμπάθεια;

Ασφαλώς ο Κύριος δεν χρειάζεται υπεράσπιση για τη συμπεριφορά του. Εμείς χρειαζόμαστε να εισχωρούμε στο βάθος και να κατανοούμε αυτή τη συμπεριφορά ως μέσο για τη θεραπεία μας, δηλαδή τη σωτηρία μας.

Φαίνεται ότι η υποκρισία είναι μια πολυσύνθετη ασθένεια στην ψυχή του ανθρώπου, που για να θεραπευτεί χρειάζεται δυναμική επέμβαση. Κυρίως, στην περίπτωση των γραμματέων και Φαρισαίων, γιατί καλύπτεται από μια ψεύτικη ευσέβεια και επιφανειακή πίστη. Κίνητρο δε και βάση η επιθυμία να έχουν οι άλλοι καλή ιδέα για μας.

Αν θεωρήσουμε τους γραμματείς και Φαρισαίους ως τους θρησκευόμενους της εποχής του Χριστού, που ήταν ως γνώστες και ερμηνευτές του Μωσαϊκού νόμου καθώς και πιστοί τηρητές του, κατανοούμε και το φαινόμενο σήμερα της υποκρισίας στον εκκλησιαστικό χώρο.

Δεν είναι δύσκολο να παγιδευτεί κανείς από το Φαρισαϊκό πνεύμα όταν στηριχτεί στις δικές του δυνάμεις, στα δικά του χαρίσματα, στις δικές του αρετές. Φτάνει τότε στην αυτάρκεια και αυτοδικαίωση που οδηγεί στην υποτίμηση των άλλων, των «αδυνάτων και αμαρτωλών», στην κατάκριση και εξουθένωσή τους.

Τα φοβερά «ουαί υμίν γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές» που ο Χριστός είπε για τους γραμματείς και Φαρισαίους, θα μπορούσαν να λεχθούν και για κάποιους «εκκλησιαστικούς ανθρώπους» της δικής μας εποχής, που στηρίζονται στην τυπική τήρηση των κανόνων, αφήνοντας την ουσία της ταπείνωσης και της αγάπης κατά το πρότυπο ζωής του Κυρίου τους.

Σε τέτοια περίπτωση η αυστηρή στάση του πνευματικού πατέρα και ο λόγος του ως «μάχαιρα δίστομος» κατά τον τρόπο του Χριστού, μπορεί να συνετίσει και να ανανήψει τον πνευματικά ασθενή. Και αν η σκληρότητα της καρδίας του συνεχίζει και δεν αποφασίζει  να μετανοήσει, τότε η αγάπη του Θεού θα αφήσει τις δοκιμασίες της ζωής να τον πειράξουν, όχι για τιμωρία αλλά για ανάνηψη και συντριβή που οδηγούν στη μετάνοια.

Είναι, βέβαια, αλήθεια πως η υποκρισία, ως πολυσύνθετη ασθένεια και πνευματικό καρκίνωμα δύσκολα θεραπεύεται. Χρειάζεται συνειδητοποίησή της, απόφαση για θεραπεία και εμπιστοσύνη σε έμπειρο πνευματικό ιατρό που θα τολμήσει να ασχοληθεί με τέτοια δύσκολη περίπτωση, στηριγμένος στην επιθυμία του ασθενή για θεραπεία.

Ο Χριστός, ως ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, καθώς και η Εκκλησία του ως νοσοκομείο κατά τους αγίους Πατέρες μας, μας χαρίζουν τη δυνατότητα της θεραπείας στο σημείο που θέλουμε και στο ποσοστό που θέλουμε∙ και στο ποσοστό που θέλουμε έχουμε:

  • τη φυσιολογική μας ζωή, χωρίς νευρώσεις και αναπηρίες,
  • την εσωτερική ειρήνη και χαρά, χωρίς άγχος και αγωνία,
  • την ελπίδα και την πίστη, χωρίς ψευδαισθήσεις και δεισιδαιμονίες.

Τότε γνωρίζουμε τη νέα ζωή του Χριστού που αρχίζει στον νυν αιώνα και προεκτείνεται στην αιωνιότητα.