• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Συλλογή Αποφθεγμάτων

Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!


Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου


•Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;



•Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων». Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.



•Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα!


•Για να ελευθερωθούμε από κάθε άλλο φόβο, πρέπει να έχουμε μονάχα ένα φόβο, τον φόβο του Θεού.


•Ο χαρακτήρας ορίζεται Σταυρικός (κατά το σχήμα του Σταυρού) ως εξής: προς Βορράν από την εγκράτεια, προς Νότον από την Εργατικότητα, προς Ανατολάς από την Ακεραιότητα και προς Δυσμάς από την Ευγένεια!



Εγγραφείτε στο Newslette

Όνομα:
Email:

Τοποθεσία

 

Σεξουαλικότητα και Άγιο Πνεύμα

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

          Παρακολουθούσα τη συνέντευξη του ψυχιάτρου Ματθαίου Γιοσαβάτ, ο οποίος αναφερόταν στη σύγχρονη Ελληνική οικογένεια. Μεταξύ των άλλων σημαντικών παρατηρήσεων, είπε ότι οι περισσότεροι άντρες δεν ικανοποιούνται με μόνο μια γυναίκα, όχι μόνο με την έννοια της σεξουαλικής ηδονής αλλά και με βάση τις ανθρώπινες ανάγκες. Στη μια δηλαδή θα αναζητά ενδεχομένως τη μητρική στοργή, στην άλλη τη φίλη που θα μοιραστεί τους προβληματισμούς του και σε μια άλλη την παρέα.

          Την παρατήρηση του διακεκριμένου Έλληνα ψυχιάτρου την παραλλήλισα με την παρατήρηση του σύγχρονου αγίου Γέροντα του Essex, Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου, που καταγράφεται στο βιβλίο του «Το μυστήριο της χριστιανικής ζωής»: «Για τον πεπτωκότα άνθρωπο η πολυγαμία είναι φυσική. Η χριστιανική μονογαμία είναι υπερφυσική».

          Βέβαια, ζώντας σε μια «χριστιανική κοινωνία» κι έχοντας μια παράδοση που απορρίπτει όχι μόνο την πολυγαμία αλλά και τις εξωσυζυγικές σχέσεις, μας φαίνονται οι παρατηρήσεις αυτές ότι δεν συνάδουν με το παραδεδομένο και αποδεχτό από την Ελληνορθόδοξη παράδοσή μας. Πράγματι, έτσι είναι!

          Όμως είναι αναγκαίο να κατανοήσουμε ότι δεν ζούμε σε όντως χριστιανική κοινωνία και ότι το κράτος μας δεν είναι «κράτος Θεού». Άλλωστε ο Χριστός δεν ήλθε ν’ αλλάξει τις κοινωνίες αλλά τον άνθρωπο. Δεν επιδιώκει να εγκαθιδρύσει κράτος Θεού αλλά τη Βασιλεία Του που δεν είναι εκ του κόσμου τούτου.

          Η προσπάθεια κάποιων, κληρικών και λαϊκών, να επιβάλουν στην κοινωνία, θεμιτά ή αθέμιτα, άμεσα ή έμμεσα, τις χριστιανικές λεγόμενες αρχές, δείχνει ότι δεν κατανόησαν το πνεύμα του Ευαγγελίου κι ας έχουν καλές προθέσεις.

          Η Εκκλησία είναι για όσους θέλουν ν’ αρνηθούν τον παλαιό εαυτό τους «συν ταις πράξεσι και ταις επιθυμίαις αυτού» και να ζήσουν το «νέον τον κατά Χριστόν κτισθέντα». Αυτό οδηγεί στην απόκτηση του Αγίου Πνεύματος που κάνει εφικτή την εγκράτεια, την μονογαμία, τη συζυγική δηλαδή αφοσίωση.

          Πώς γίνεται να ζητούμε από τους ανθρώπους να ζήσουν τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, όταν δεν θέλουν να ζήσουν τη χριστιανική ζωή; Πώς απαιτούμε την εγκράτεια από ανθρώπους που δεν ξέρουν τι είναι μετάνοια, προσευχή, μυστηριακή ζωή;

          Το πώς κάθε κράτος θα ενδιαφερθεί για τους πολίτες του δεν είναι έργο της Εκκλησίας. Η Εκκλησία, δια των ποιμένων της, μπορεί και πρέπει να εκφέρει το Θεολογικό της λόγο ως δείκτη ζωής που στηρίζεται στην αγάπη και στην ελευθερία, κι όχι στα «πρέπει» που πνίγει το πρόσωπο κλείνοντάς το σε ηθικούς ή κοινωνικούς νόμους, μαζοποιώντας το.

          Όλοι μας, ως τέκνα του πρώτου Αδάμ, φέρουμε στην ψυχή και στο σώμα τις παραφύσιν καταστάσεις. Άλλος μ’ αυτό τον τρόπο κι άλλος με τον άλλο. Ο Χριστός, ως νέος Αδάμ, μέσω της Εκκλησίας Του, μας προσφέρει τη φυσική- φυσιολογική ύπαρξη. Υπάρχουν αυτοί που θέλουν κι αυτοί που δεν θέλουν. Όπως και αυτοί που μπορούν το 10 κι αυτοί που μπορούν το 100. Ο Χριστός που γνωρίζει το κάθε πρόσωπο το περιμένει, το ενθαρρύνει, το βοηθά, χωρίς να πιέζει και χωρίς να το συνθλίβει. Αλήθεια, ποιοι είμαστε εμείς που θα ενεργούμε διαφορετικά;