• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Κείμενα π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Αγιολογία

Τοποθεσία

Το μυστήριο των ανθρωπίνων σχέσεων

Το μυστήριο των ανθρωπίνων σχέσεων

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Η συνεχής ενασχόληση με ένα πρόβλημα κουράζει. Το καθόλου νεκρώνει. Όσο όμως μένει άλυτο είναι εκεί και δημιουργεί παρενέργειες. Κυρίως, όταν αφορά την ύπαρξη του ανθρώπου, την ουσία της ζωής του. Τέτοιο είναι οι διαπροσωπικές σχέσεις.

Φτιαγμένοι κατ’ εικόνα του Τριαδικού Θεού, που ζει ως κοινωνία προσώπων σε μια τέλεια αρμονική σχέση, βρίσκουμε τη φυσιολογική μας υπόσταση, όταν κι εμείς έχουμε με τους συνανθρώπους μας αρμονική σχέση.

Ο δικός μας Θεός, όπως αποκαλύφθηκε στην Εκκλησία του Χριστού, δεν απομονώνεται ούτε διακρίνεται εγωιστικά, αλλά και δεν χάνονται τα τρία πρόσωπα σε μια ταύτιση ή απορρόφηση προσώπων. Διατηρώντας το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του το κάθε πρόσωπο της Τριαδικής κοινωνίας (Πατέρας αγέννητος, Υιός γεννητός, Άγιο Πνεύμα εκπορευτόν), ενώνεται με τα άλλα πρόσωπα  με αγάπη και ισότητα, χωρίς μαζοποίηση και χωρίς διάκριση.

Βέβαια, το δόγμα της Αγίας Τριάδας, όπως όλα τα δόγματα, πιο πολύ κατανοείται ως ανθρώπινο βίωμα παρά ως φιλοσοφικός στοχασμός. Οι άγιοι Πατέρες μας διατύπωσαν στα συγγράμματά τους και ξεκαθάρισαν στις Οικουμενικές Συνόδους το ορθό δόγμα όπως αποκαλύφθηκε από το Άγιο Πνεύμα και καθιερώθηκε στη συνείδηση της Εκκλησίας. Ό,τι είναι έξω απ’ αυτό το πλαίσιο είναι αίρεση, νόθο, ψεύτικο. Η αλήθεια της Εκκλησίας σώζει, δηλαδή ολοκληρώνει τον άνθρωπο και τον τελειοποιεί, όπως τέλειος είναι ο Θεάνθρωπος.

Η αποκάλυψη σε μας των δογμάτων που αναφέρονται  στο Θεό, μας δείχνει το πώς μπορούμε να ζήσουμε  για να γίνουμε κατά χάρη Θεοί, όχι ως προς την ουσία αλλά ως προς το βίωμα.

Έτσι το Τριαδικό δόγμα, ως μυστήριο ακατάληπτο και απρόσιτο, γίνεται οικείο και προσεγγίζεται, καθώς το βιώνουμε στις ανθρώπινες σχέσεις. Γιατί μας καθοδηγεί πώς θα ζούμε μεταξύ μας, στις διαπροσωπικές σχέσεις στο γάμο, στη φιλία, στη δουλειά, μέχρι τις σχέσεις μας στην κοινωνία, στο δρόμο, στην πορεία της ζωής.

Μαθαίνουμε το σεβασμό στην ιδιαιτερότητα του άλλου, κατανοούμε τη μοναδικότητα του προσώπου του και συγχρόνως την ομορφιά του δικού μας προσώπου. Σε μια σχέση αλληλοσεβασμού και αληθινής αγάπης, βρίσκουμε τη δυναμική του ομοουσίου, όπου ενωνόμαστε ως έχοντες την ίδια φύση και καταργείται η μοναξιά και η απομόνωση που συνθλίβει  το πρόσωπο.

Όλα τα ωραία για να βιωθούν χρειάζεται αγώνας και άσκηση. Η Εκκλησία μάς καλεί ελεύθερα και αβίαστα, να θελήσουμε αυτό τον αγώνα για να μεταβούμε από τη φιλαυτία στην αγάπη, από τη μοναξιά στην κοινωνία, από τη μαζοποίηση στην ιδιαιτερότητα. Όσοι τον διεξήγαγαν αγόγγυστα και θαρραλέα γνώρισαν την ομορφιά της κοινωνίας των προσώπων, κατανόησαν την       πληρότητα της Ορθοδοξίας, βρήκαν τον εαυτό τους στους άλλους.

Το μυστήριο της Αγίας Τριάδος, δείχνοντάς μας πώς θα ζούμε μεταξύ μας, μάς δείχνει και τον τρόπο της ένωσής μας με το Θεό. Γιατί χωρίς τους ανθρώπους δεν συναντούμε τον Τριαδικό Θεό και χωρίς το Θεό δεν ενωνόμαστε ουσιαστικά και τέλεια με τους ανθρώπους.