• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Κείμενα π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Αγιολογία

Τοποθεσία

Σοφία και αγιότητα

 

 

Σοφία και αγιότητα

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

          «Γινόμαστε πιο σοφοί κάθε φορά που αντιλαμβανόμαστε πληρέστερα το μέγεθος της άγνοιάς μας και γινόμαστε πιο άγιοι κάθε φορά που συνειδητοποιούμε πιο καλά το μέγεθος της αμαρτωλότητάς μας». Η διαπίστωση αυτή είναι παρμένη από το βιβλίο του Ιερομονάχου Αντωνίου Ρωμαίου «Σταλάγματα από τα κεραμίδια». Είναι βγαλμένη μέσα από την πείρα που ως καλός κληρικός και άνθρωπος κατέχει. Γι’ αυτό και είναι αληθινή.

          Θεωρούμε συνήθως τη σοφία ή την αγιότητα ως ανοδική πορεία που φτάνει σε απόκτηση χαρισμάτων. Ίσως αυτή η αντίληψη να προέρχεται και από την περιρρέουσα εκκλησιαστική ατμόσφαιρα που θέλει το σοφό και τον άγιο να κατορθώνει να αποκτά χαρίσματα που προκαλούν το θαυμασμό των ανθρώπων που «σημείον ζητούσιν», όπως την εποχή του Χριστού.

          Παραθεωρούμε όμως το μεγαλείο της ταπείνωσης που εκούσια κατεβάζει την ύπαρξη στο «μέγεθος της άγνοιας και της αμαρτωλότητας». Εκεί βιώνεται η δυναμική της κατά τον τρόπο του σταυρού και του θανάτου ως προάγγελους της νίκης. Γιατί παραιτείσαι από τα δικά σου και αναμένεις να ενεργήσει ο σταυρωθείς και αναστάς κατά πόσο ξέρει και θέλει.

          Ποιος σοφός και ποιος άγιος είχαν έπαρση; Ο Απόστολος Παύλος ομολογεί πως είναι ο πρώτος αμαρτωλός που ο Χριστός ήλθε στον κόσμο για να σώσει. Ο Σωκράτης αναγνωρίζει πως το μόνο που γνωρίζει είναι πως δε γνωρίζει τίποτε.

         

         Φαίνεται πως οι εκπλήξεις, σ’ αυτή και στην άλλη ζωή, θα’ ναι πολλές. Όπως και οι αντιδράσεις των φαινομενικά σοφών και αγίων, αφού θα χάσουν την αναγνώρισή τους. Κυρίως όμως θα χάσουν την ομορφιά της σοφίας και της αγιότητας που έχουν οι όντως σοφοί και άγιοι. Ομορφιά με ελευθερία και εσωτερική ειρήνη.

          Η ενδοσκόπηση αναιρεί την αναζήτηση της αναγνώρισης, όπως η γνήσια ταπείνωση τα αισθήματα μειονεξίας. Η σοφία και η αγιότητα κρύβονται μέσα μας κι αναδεικνύονται κάθε φορά που αναγνωρίζουμε ότι μας λείπουν κι ότι είμαστε ανάξιοι να τα έχουμε ένεκα αμελείας και οκνηρίας. Γιατί τότε έρχεται ο Ένας σοφός και άγιος, αθόρυβα και απλά, μεταγγίζοντάς μας καταδεκτικά αυτά που είναι.

          Για να κατανοήσουμε τη σοφία και την αγιότητα θα πρέπει να τη συναντήσουμε σε ανθρώπους. Αυτοί όμως, ως αληθινά σοφοί και άγιοι, κρύβονται. Ο Θεός όμως τους αποκαλύπτει, κατά τον άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο. Αν ψάχνεις για να γνωρίσεις, όχι από περιέργεια αλλά για να κατανοήσεις πριν φύγεις από αυτό τον κόσμο, τότε ο Θεός θα σου τους δείξει. Για να τους δεις χρειάζεται να κοιτάξεις μέσα από το φως Του σύμφωνα με το στίχο της δοξολογίας «εν τω φωτί σου οψόμεθα φως». Χρειάζεται να κοιτάξεις πού θα μπορούσε να πάει ο ίδιος και να αναπαυτεί σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου «επί τίνα επιβλέψω αλλ’ ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον» (Ησ. 66,2).

          Τότε γνωρίζεις τι είναι η σοφία και η αγιότητα του Θεού και ομολογείς πως δεν υπάρχει ωραιότερο πλάσμα από το σοφό και τον άγιο που, βέβαια, θα ήθελες να μοιάσεις και να θυσιάσεις κάθε θησαυρό επί της γης.