Κάποτε μια αλεπού, καθώς βάδιζε κατά μήκος της όχθης ενός ποταμού, είδε τα ψάρια να τρέχουν ολοταχώς προς τα πίσω. Παραξενευμένη τα ρώτησε :

  • «Γιατί φεύγετε;»
  • «Εξαιτίας των διχτυών που απλώνουν οι άνθρωποι», της απάντησαν.
  • «Τότε γιατί δεν βγαίνετε στη στεριά; Να ζήσουμε μαζί, όπως κάποτε ζούσαν οι πρόγονοί σας με τους δικούς μου», ρώτησε με προσποιητό ενδιαφέρον.

Εκείνα απάντησαν:

  • «Εσύ είσαι που λέγεται ότι είσαι το σοφότερο ζώο; Μάλλον είσαι ανόητο παρά σοφό. Αν στο φυσικό μας περιβάλλον έχουμε λόγους για να φοβόμαστε, πόσο μάλλον στο περιβάλλον του θανάτου μας».

Επιμέλεια: Αθανασίου Γκάτσιου